16 Μαΐου 2018

Τώρα διαβάζουμε (128 βιβλίο): Ονορέ ντε Μπαλζάκ, «Μπαρμπα-Γκοριό»

πρόταση της Βιολέττας Παπαδοπούλου

Τετάρτη 23 Μαΐου 2018, στις 7:00 μ.μ.
στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης









Ονορέ ντε Μπαλζάκ

Ένας από τους θεμελιωτές του ρεαλιστικού μυθιστορήματος, γεννήθηκε το 1799 στην πόλη Τουρ της Γαλλίας. Σπουδάζει νομικά, ύστερα από παρότρυνση της οικογένειάς του, και φιλοσοφία. Το 1819, αρνείται να ακολουθήσει το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, για να αφιερωθεί στη συγγραφή φιλοσοφικών δοκιμίων, μυθιστορημάτων και τραγωδιών. Σε όλα του πληθωρικός, τον χαρακτήριζε η ακατάβλητη εργατικότητα, το ακατάβλητο σθένος, όλα καθ' υπερβολή: το ίδιο ισχύει για την ερωτική ζωή του, τις καταχρήσεις, τις σπατάλες και τη μεγαλομανία του. Ζει πνιγμένος στα χρέη και δουλεύει όλο και περισσότερο και καταπιάνεται με όλο και περισσότερα για ν' απαλλαγεί απ' αυτά. Το 1822 γίνεται εραστής της κατά 20 χρόνια μεγαλύτερής του κυρία Ντε Μπερνύ. Εκείνη πρωτοδιαβάζει και καθαρογράφει τα έργα του. Θα πληρώσει κάθε εμπορικό του ναυάγιο: τυπογραφείο, βιβλιοπωλείο, έκδοση εφημερίδας, φυτείες ανανά, μετοχές σε σιδηροδρόμους. Συνάπτει παράλληλες ερωτικές σχέσεις, και το 1832 λαμβάνει το πρώτο γράμμα της "ξένης", της Εβελίνα Χάνσκα, κι αρχίζει φλογερή αλληλογραφία. Θα παντρευτούν το 1850, λίγους μήνες πριν από το θάνατό του. Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια προσπάθειας, γράφοντας μυθιστορήματα της σειράς, για τις δημοφιλείς τότε επιφυλλίδες, χωρίς να υπογράφει καν, ωσότου αγγίξει την επιτυχία. Το 1833 συλλαμβάνει την ιδέα για το γιγαντιαίο εγχείρημά του την "Ανθρώπινη κωμωδία", όπου, ο Μπαλζάκ μιλάει για την "τεράστια έκταση ενός σχεδίου που αγκαλιάζει ταυτόχρονα την ιστορία και την κριτική της κοινωνίας, την ανάλυση των δεινών της και τη διερεύνηση των αρχών της", και συμπεριλαμβάνει μεγάλο μέρος του έργου, μεταξύ άλλων: "Η εξαδέλφη Μπέτυ", "Μπαρμπα-Γκοριό", "Ευγενία Γκραντέ", "Ο συνταγματάρχης Σαμπέρ", "Ο εξάδελφος Πονς". Πεθαίνει το 1850 στο Παρίσι σε ηλικία μόλις 51 ετών.

Πηγή κειμένου και φωτογραφίας: http://www.biblionet.gr

8 Μαΐου 2018

Τώρα διαβάζουμε (127 βιβλίο): Χόρχε Γκαλάν, «Το δωμάτιο στο βάθος του σπιτιού»

πρόταση της Ανθής Καραμανλή

Τετάρτη 9 Μαΐου 2018, στις 7:00 μ.μ.
στο Καφέ Θέα/tro του Βασιλικού Θεάτρου Θεσσαλονίκης
 
 

Μυθιστόρημα

Χόρχε Γκαλάν
μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης
 
 
Παρ’ όλο που είχε υποταγεί εντελώς στο ασυνείδητο της ηδονής, κατάλαβε τι έμελλε να του συμβεί, αλλά δε θέλησε να σταματήσει. Συνέχισε. Συνέχισε με άκρατη ευχαρίστηση, ώσπου τίναξε από μέσα του αυτό που τον έκανε άνδρα: το σπέρμα του, την ίδια στιγμή που απ’ το λαρύγγι του άφηνε να βγει αυτό που τον έκανε άνθρωπο: η ψυχή του.
Το μόνο που έμεινε μετά ήταν ένα σώμα κορεσμένο, άδειο. Ο άνδρας της κραυγής ήταν νεκρός. Ο άνδρας της κραυγής ήταν ένας άνθρωπος που βάδιζε και είχε κάνει μια στάση μετά από σχεδόν έναν αιώνα αδιάκοπο περπάτημα. Ήταν ενενήντα εννέα χρόνων και πέθανε γνωρίζοντας πως θα γινόταν πατέρας για τρίτη φορά. Η γυναίκα του θα το μάθαινε λίγες εβδομάδες αργότερα.
Ένα θαυμάσιο μυθιστόρημα μαγικού ρεαλισμού, στην παράδοση του Χουάν Ρούλφο και του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.
 
Πηγή κειμένου: http://www.biblionet.gr
Πηγή φωτογραφίας: https://www.psichogios.gr

2 Μαΐου 2018

Η ΕΡΤ3 στη 15η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Η ΕΡΤ3 στη 15η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Η ΕΡΤ3, πιστή στην κάλυψη των μεγάλων πολιτιστικών γεγονότων της Θεσσαλονίκης, συμμετέχει με τη Λέσχη Ανάγνωσης και με το πολιτιστικό της ραδιόφωνο 9.58fm, με εκθεσιακό χώρο και ραδιοφωνικό στούντιο στο Περίπτερο 15 (θέση 13Α) στη 15η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης που διοργανώνεται από τις 3 έως τις 6 Μαΐου 2018 στη ΔΕΘ.
Στον χώρο της ΕΡΤ3 υπάρχουν εκθέματα: έντυπο υλικό, βιβλία και ψηφιακοί δίσκοι παραγωγής της ΕΡΤ3 από το αρχείο του δημοσιογράφου και συντονιστή της Λέσχης Ανάγνωσης Γιώργου Καλιετζίδη. Από το ραδιοφωνικό στούντιο που λειτουργεί στην Έκθεση γίνονται καθ’ όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης απευθείας τετράωρες μεταδόσεις σε ειδικές εκπομπές από τον 9.58fm και γίνονται συνδέσεις και ενημέρωση στα δελτία ειδήσεων και τη ραδιοεφημερίδα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας της ΕΡΤ3 .
 Ειδικότερα, την Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018, ο 9.58fm εκπέμπει από τη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου ζωντανά από τις 6 το απόγευμα, ενώ από τις 19:30 μεταδίδει σε απευθείας σύνδεση την τελετή εγκαινίων της φετινής διοργάνωσης. Οι εκπομπές του ραδιοφώνου του Πολιτισμού της ΕΡΤ3 από την «καρδιά» της 15ης Δ.Ε.Β.Θ έχουν προγραμματιστεί για την Παρασκευή, 4 Μαΐου (12:00-16:00), το Σάββατο, 5 Μαΐου (10:00-12:00 και 16:00-18:00) και την Κυριακή, 6 Μαΐου (10:00-12:00 και 14:00-16:00) με τους δημοσιογράφους και παραγωγούς Ντίνα Γιαννούτσου, Φωτεινή Γιολτζίδου, Αναστασία Γρηγοριάδου, Θανάση Γωγάδη, Γιώργο Καλιεντζίδη, Ελένη Κουρτίδου, Πένυ Τομπρή, Αλέξανδρο Τριανταφύλλου, Γιάννη Τσολακίδη και την Πία Μπακογιώργου στις μουσικές επιλογές.
 
  
Εκδηλώσεις – παρουσία της ΕΡΤ3 στο πλαίσιο της διοργάνωσης
Την Κυριακή, 6 Μαΐου 2018, από τις 17:00 έως τις 18:00, η Διεθνής Εταιρία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, διοργανώνει εκδήλωση – προβολή του ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ3 «Πάνω από όλα το έργο» στην αίθουσα προβολών, που βρίσκεται δίπλα από την αίθουσα ΜΑΤΑΡΟΑ (Περ.13). Η προβολή του ντοκιμαντέρ, το οποίο θα προλογίσει ο δημοσιογράφος- μουσικός Αλέξανδρος Τριανταφύλλου, ακολουθεί την εκδήλωση «Νίκος Καζαντζάκης, ταξιδευτής του κόσμου» που διοργανώνεται από τις 16:00 έως τις 17:00 στην αίθουσα ΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ (Περ.13)
Λίγο αργότερα, στις 19:00 ο 9.58fm, η Λέσχη Ανάγνωσης της ΕΡΤ3 και η Εταιρία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης συνδιοργανώνουν εκδήλωση με θέμα: «Η κοινωνική παρέμβαση της Λογοτεχνίας μέσα από τις Λέσχες Ανάγνωσης» με ομιλητές τον Πρόεδρο της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης Ηλία Κουτσούκο και τον συντονιστή της Λέσχης Ανάγνωσης της ΕΡΤ3 Γιώργο Καλιεντζίδη. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα ΒΑΒΕΛ. (Περ.15)
 
Στοιχεία για το Ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ3 «Πάνω από όλα το έργο» για τον Νίκο Καζαντζάκη
Ερευνητές, καθηγητές πανεπιστημίου, που ασχολήθηκαν με τον μεγάλο Κρητικό και παγκόσμιο δημιουργό, αλλά και απλοί καθημερινοί άνθρωποι, αφηγούνται ιστορίες που έζησαν και άκουσαν, σκιαγραφώντας  τη ζωή και το έργο του. Η σχέση του με τον Θεό, το ταξίδι, τον έρωτα, τη φιλοσοφία, τη φιλία, την αγάπη, τη μουσική και το όνειρο καταγράφεται  σε  γυρίσματα που έγιναν στην  Κρήτη, την Αίγινα τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Το ντοκιμαντέρ είναι η αλήθεια της προσωπικής του πορείας, μιας πορείας που ταυτίζεται με τη ζωή και το έργο του.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Τάνια Χατζηγεωργίου
Έρευνα – Δημοσιογραφική & Μουσική Επιμέλεια: Αλέξανδρος Τριανταφύλλου – Ηλιάνα Σκουλή
Πρωτότυπη μουσική: Αλέξανδρος Τριανταφύλλου
Εικονοληψία: Γιώργος Παναγιωτάκης, Τέλης Μεταξάς, Κώστας Σταματίου, Γιάννης Παρίσης, Νίκος Σταυρόπουλος
Μοντάζ: Γιάννης Ουρουντζόγλου
Διεύθυνση παραγωγής: Βίλη Κουτσουφλιανιώτη

25 Απριλίου 2018

Τώρα διαβάζουμε (126 βιβλίο): Δημήτριος Βικέλας, «Λουκής Λάρας»

πρόταση της Κατερίνας Τσίχλα

Τετάρτη 25 Απριλίου 2018, στις 7:00 μ.μ.
στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

 

Ο "Λουκής Λάρας", το γνωστότερο λογοτεχνικό έργο του Δημητρίου Βικέλα (πρωτοδημοσιεύτηκε στην "Εστία" το 1879 και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες), αποτελεί μοναδικό μνημείο της νεοελληνικής λογοτεχνίας: η δράση του εκτυλίσσεται στα πρώτα χρόνια της Επανάστασης του '21, κεντρικό πρόσωπο, ωστόσο, δεν είναι -παραδόξως- κάποιος γενναίος οπλαρχηγός, αλλά ένας νεαρός και άκαπνος γόνος εμπόρων από τη Χίο, που μέσα στο χάος του πολέμου προσπαθεί να επιζήσει και να ξαναχτίσει τη ζωή και την περιουσία του. Ορμώμενος από την αυτοβιογραφική μαρτυρία του Λουκά Ζίφου, ο Βικέλας δημιουργεί έναν γνήσιο αντιήρωα, που όχι μόνο εκπροσωπεί την τάξη των εμπόρων παραμονές της Επανάστασης, αλλά αντικατοπτρίζει και τα ιδανικά της αστικής κοινωνίας του 1878, μιας εποχής συγκρούσεων και μεγαλοϊδεατικών εξάρσεων.

Δημήτριος Βικέλας (1835-1908). Ο Δημήτριος Βικέλας γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου το 1835, καταγόμενος από μεγάλη εμπορική οικογένεια με καταβολές στη Βέροια και αρχικό όνομα Μπεκέλα ή Μπικέλα. Πατέρας του ήταν ο έμπορος Εμμανουήλ Βικέλας και μητέρα του η Σμαράγδα, κόρη του εμπόρου Γεωργίου Μελά και αδελφή του Λέοντος Μελά. Σε ηλικία τεσσάρων ετών έμεινε για ένα χρόνο στο Ναύπλιο με την οικογένειά του, η οποία ένα χρόνο μετά εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Τα πρώτα γράμματα έμαθε κοντά στη μορφωμένη και φιλομαθή μητέρα του, ενώ γενικά η μόρφωσή του δεν υπήρξε συστηματική λόγω των συνεχών μετακινήσεων της οικογένειάς του. Στην Πόλη πέρασε εννιά χρόνια ως το 1849, οπότε επέστρεψε στη Σύρο μαζί με τη μητέρα του και φοίτησε στο Λύκειο του Χ.Ευαγγελίδη. Συμμαθητής του Εμμανουήλ Ροΐδη, μαζί του εξέδωσε το χειρόγραφο μαθητικό περιοδικό Λυκείου Μέλισσα. Το 1851 σε ηλικία δεκαέξι ετών μετέφρασε το έργο του Ρακίνα Εσθήρ, που ανέβηκε σε σχολική παράσταση και εκδόθηκε στην Ερμούπολη. Τη μετάφραση αυτή απέδωσε ο Βικέλας στον ελβετό Weiss, δάσκαλό του στην Οδησσό. Τον επόμενο χρόνο έφυγε για το Λονδίνο, όπου πέρασε 24 χρόνια της ζωής του, ασχολούμενος με το εμπόριο, εργαζόμενος ως υπάλληλος στο κατάστημα της εταιρείας Ανεψιοί Μαύρου και ως συνέταιρος στον οίκο των αδελφών Μελά. Παράλληλα φοίτησε στο University College, λόγω περιορισμένου χρόνου ωστόσο απέκτησε μόνο Δίπλωμα Βοτανικής. Δεν έπαψε όμως να ενδιαφέρεται για τη λογοτεχνία, μελέτησε φιλολογία και ιστορία, ενώ έγραψε στίχους και μεταφράσεις ( από τον Όμηρο, τον Θεόκριτο, τον Goethe, τον Alfieri, κ.α.). Στο Λονδίνο ο Βικέλας έδρασε και υπέρ της διατήρησης του ελληνικού χαρακτήρα της ομογένειας, προωθώντας για παράδειγμα την ίδρυση του εκεί ελληνικού σχολείου. Το 1855 επισκέφτηκε την οικογένειά του στην Kωνσταντινούπολη και πήρε μέρος για πρώτη φορά σε ποιητικό διαγωνισμό (τον Ράλλειο με το ποίημα Αναμνήσεις του Πριγκήπου). Ακολούθησαν δημοσιεύσεις ποιημάτων του, άλλοτε στην καθαρεύουσα και άλλοτε στη δημοτική στην Πανδώρα και άλλα λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ το 1862 δημοσίευσε στο Λονδίνο την ποιητική συλλογή Στίχοι. Το 1859 γνωρίστηκε με τον Αλέξανδρο Δουμά, κατά τη διάρκεια ταξιδιού του με ατμόπλοιο προς την Αγγλία. Στην Αγγλία παντρεύτηκε την Καλλιόπη Γεραλοπούλου, καταγόμενη επίσης από οικογένεια μεγαλοεμπόρων. Μαζί της ταξίδεψε στην Ευρώπη μέχρι το 1876, οπότε λόγω της πανευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης της περιόδου εκείνης διαλύθηκε η συνεργασία του με την εταιρεία των αδελφών Μελά, και το ζευγάρι επιχείρησε να εγκατασταθεί στην Αθήνα. Τον επόμενο χρόνο όμως η επιδείνωση της ήδη διαταραγμένης ψυχικής υγείας της Καλλιόπης, τους ανάγκασε να επιστρέψουν στο Παρίσι. Εκεί ο Βικέλας ασχολήθηκε ξανά με τη μετάφραση (μεταφράσεις του από έργα του Σαίξπηρ ανέβηκαν στην Αθήνα), με διαλέξεις και αρθρογραφία, ενώ έγραψε επίσης το έργο Λουκής Λάρας που τον καθιέρωσε στο χώρο της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ο Λουκής Λάρας πρωτοδημοσιεύτηκε στην Εστία το 1879 και τον ίδιο χρόνο εκδόθηκε αυτοτελώς, ενώ σύντομα μεταφράστηκε σε πολλές σλαβικές και ευρωπαϊκές γλώσσες. Ως το 1897 ταξίδευε διαρκώς από το Παρίσι προς την Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη και αντιστρόφως, ενώ η σύζυγός του ήταν έγκλειστη στο ψυχιατρείο του Ivry. Το 1886 χρονολογούνται τα διηγήματά του Φίλιππος Μάρθας, Άσχημη αδελφή, Ανάμνησις και Παππα-Νάρκισσος. Το 1893 εξέδωσε τον τόμο Διαλέξεις και Αναμνήσεις, με 23 δοκίμιά του της περιόδου 1860 - 1893, και υπήρξε ηγετικό μέλος της επιτροπής για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 1896. Από το 1897 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ως το τέλος της ζωής του προσανατολίστηκε κυρίως προς κοινωφελή έργα, με προεξέχον την ίδρυση του Συλλόγου προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, σε συνεργασία με τον Γεώργιο Δροσίνη. Στα πλαίσια του Συλλόγου εκδόθηκαν πάνω από εκατό τίτλοι βιβλίων ποικίλης θεματολογίας, ιδρύθηκε το Σχολικό Μουσείο, η Σχολική Βιβλιοθήκη, η Συλλογή πινάκων εποπτικής διδασκαλίας, ενώ το 1907 κυκλοφόρησε και το περιοδικό Μελέτη. Το 1904 με πρωτοβουλία του Βικέλα και του πολιτιστικού συλλόγου Παρνασσός συνήλθε στην Αθήνα το Α' Ελληνικό Εκπαιδευτικό Συνέδριο, με τη συμμετοχή εκπαιδευτικών και ιδρυμάτων από την Ελλάδα και την Ευρώπη. Την τελευταία περίοδο της ζωής του ασχολήθηκε με τη συγγραφή των απομνημονευμάτων του με τίτλο Η ζωή μου. Παιδικαί αναμνήσεις, που εκδόθηκαν το 1908, χρονιά του θανάτου του. Πέθανε από καρκίνο του ήπατος στην Κηφισιά, έχοντας προλάβει να τοποθετήσει τον θεμέλιο λίθο στη Σεβαστοπούλειο Εργατική Σχολή, το τελευταίο από τη σειρά κοινωφελών έργων που πραγματοποιήθηκαν με τη μέριμνά του. Ο Βικέλας διέθετε πλουσιότατη βιβλιοθήκη, την οποία κληροδότησε στο δήμο Ηρακλείου Κρήτης (πρόκειται για τη Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη). Η λογοτεχνική παραγωγή του Δημητρίου Βικέλα είναι περιορισμένη σε σύγκριση προς το μέγεθος του συνόλου του γραπτού έργου του. Η ποιητική του παραγωγή ανέρχεται σε σαράντα ποιήματα, στην παράδοση της ρομαντικής ποίησης της Α' Αθηναϊκής Σχολής, για τα οποία ο ίδιος δε φαίνεται να έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι έμμετρες μεταφράσεις του, κυρίως εκείνες των έργων του Σαίξπηρ. Το γνωστότερο λογοτεχνικό έργο του ωστόσο είναι ο Λουκής Λάρας, ιστορικό μυθιστόρημα βασισμένο σε μαρτυρία υπαρκτού προσώπου, με θέμα τη ζωή ενός έλληνα εμπόρου στις φλόγες της ελληνικής επανάστασης του 1821 και με ιδιαίτερη έμφαση στο επεισόδιο της καταστροφής της Χίου. Η κριτική τοποθέτησε στο μεταίχμιο ανάμεσα στην ώριμη φάση της ρομαντικής πεζογραφίας της Α' Αθηναϊκής Σχολής και στις απαρχές της ηθογραφικής και ρεαλιστικής πεζογραφικής παραγωγής της γενιάς του 1880, ενώ παράλληλα επισήμανε τις επιρροές του συγγραφέα από τη σύγχρονή του ευρωπαϊκή παραγωγή. Ενδεικτικά των παραπάνω στοιχεία θεωρούνται η επιλογή ενός αντι - ήρωα για τη θέση της κεντρικής φιγούρας του έργου και η γλωσσική έκφραση του Βικέλα, που σταδιακά οδηγείται από την απλή καθαρεύουσα σε μια γλώσσα που προσεγγίζει την καθομιλουμένη της εποχής (το έργο δημοσιεύτηκε αρχικά σε δέκα συνέχειες στο περιοδικό Εστία, και αν και είχε ολοκληρωθεί πριν τη δημοσίευση της πρώτης συνέχειας, ο συγγραφέας επενέβαινε με διορθώσεις και βελτιώσεις). Πολλά έργα του βρίσκονται δημοσιευμένα στα περιοδικά Χρυσαλλίς, Πανδώρα, Κλειώ (Τεργέστης) και σε άλλα της Ελλάδας και του εξωτερικού. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Δημητρίου Βικέλα βλ. Δήτσα Μαριάννα, «Δημήτριος Βικέλας», Η παλαιότερη πεζογραφία μας Ε΄ · 1830-1880, σ.382-409. Αθήνα, Σοκόλης, 1996, Σπεράντζας Σ.Γ. «Βικέλας Δημήτριος», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Ζ΄. Αθήνα, Πυρσός, 1929, Τερδήμου Μαρία, Χρονολόγιο Δημητρίου Βικέλα. Ηράκλειο, 1991, Φουριώτης Άγγελος, «Βικέλας Δημήτριος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 3. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και Χατζηγεωργίου - Χασιώτη Βικτωρία, «Βικέλας Δημήτριος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 2. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1984.
(Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).




11 Απριλίου 2018

Τώρα διαβάζουμε (125 βιβλίο): Κλεμάν Ροσέ, «Το πραγματικό και το διπλό του»

πρόταση της Στεφανίας Βελδεμίρη
Τετάρτη11 Απριλίου 2018, στις 7:00 μ.μ.
στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης





Τούτο το βιβλίο του Κλεμάν Ροσέ θα μπορούσε να είναι ανυπόφορο, όσο ανυπόφορη είναι και η σκληρή πραγματικότητα που περιγράφει. Ξεσκεπάζει αδυναμίες μας, εκκρεμότητες, μικρές και μεγάλες απάτες. Μας λέει ξεκάθαρα ότι δεν κερδίζουμε τίποτα με τους θεατρινισμούς ή με το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Αποδεικνύει ανήμπορη κάθε μας καταφυγή και κάθε μας παρηγοριά (ηθική, πολιτική ή θρησκευτική). Καταργεί κάθε διπλότητα: ανάμεσα στο γεγονός και τις συνέπειές του, το συμβάν και τις προσδοκίες, το εδώ και το αλλού, τον εαυτό μας και το άλλο. Αλλά, μολονότι θα φανταζόταν κανείς ότι ο άνθρωπος, θλιβερά αβοήθητος από κάθε διπλό, καταρρέει, παρόλα αυτά, ο Ροσέ δύο φορές υπογραμμίζει την ευφροσύνη που νιώθει κανείς, όταν η πρωινή καμπάνα χτυπά για να αναγγείλει το τέλος κάθε μαγγανείας. Οι καθρέφτες θραύονται· απομένει μόνον η πραγματικότητα: ανθρώπινη, ευάλωτη, σκληρή, αλλά πραγματική.
Δεν υπάρχουν διπλά, υποδεικνύει νηφάλια ο Ροσέ. Διπλά ως αντίγραφα, αντανακλάσεις, υποκατάστατα, αμφισημίες, αμφιλογίες, διφορούμενα, απατηλά, σε κάθε περίπτωση, αφού απλώς κρύβουν το γνήσιο που είναι το πραγματικό. Και όμως, το αποτέλεσμα δεν είναι η συντριβή, αλλά μια εχέφρων κατάφαση της ζωής που μοιάζει με το αίσθημα που έχει κανείς όταν ακούει, όπως το άκουσε εκείνος, το Μπολερό του Ραβέλ: η βαθιά δομή της ευτυχίας είναι να είναι κανείς, εν τούτοις και παρόλα αυτά, ευτυχισμένος.

Πηγή: φωτογραφίας και κειμένου http://www.biblionet.gr

28 Μαρτίου 2018

Τώρα διαβάζουμε (124 βιβλίο): Michel Maisonneuve, «'Ενας Τσετσένος σκύλος στη Μασσαλία»

 πρόταση της Ελένης Παπαστεργιάδου
Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018, στις 7:00 μ.μ.
στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

Ένας Τσετσένος σκύλος στη Μασσαλία

Νουάρ μυθιστόρημα

Michel Maisonneuve
μετάφραση: Αλίκη Κεραμίδα

Πόλις, 2010


Μια ηλικιωμένη γυναίκα δολοφονείται σε ένα εργατικό προάστιο της Μασσαλίας.Το διαμέρισμά της μοιάζει λεηλατημένο ενώ η γηραιά κυρία έχει βασανιστεί άγρια. Η κηδεία της δεν συγκεντρώνει και πάρα πολύ κόσμο: παρόντες είναι μόνο ο γείτονάς της, ο Νέστωρ Παναγόπουλος, καθώς και ο Ντασί Ελ Αχμέτ, ένας νέος άντρας που διδάσκει ιστορία των μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο, παίζει τον ρόλο του διαμεσολαβητή στο γκέτο, απαγγέλλει στον εαυτό του στίχους του Ομάρ Καγιάμ,του Λάο Τσε και του Ζωρζ Μπρασένς, καπνίζει στριφτά και πίνει τσάι καθισμένος σταυροπόδι πάνω στο χαλί του σαλονιού του. Αλλά και ένας σκύλος. Ο σκύλος της ηλικιωμένης κυρίας.Το σενάριο της ληστείας δεν πείθει τον Ντασί. Οι δολοφόνοι κάτι ψάχνουν. Έχει δίκιο: στην έξοδο του νεκροταφείου δυο μάλλον αντιπαθητικοί Ρώσοι έχουν στήσει καρτέρι μέσα σε μια BMW, και μετά την κηδεία δεν αφήνουν τη συντροφιά απ' τα μάτια τους. Οι Ρώσοι όμως δεν ξέρουν ότι εκείνο που αναζητούν είναι ο σκύλος. Που είναι Τσετσένος, όπως και η ηλικιωμένη κυρία. Δώρο του γιου της από την πατρίδα.

Κοντά στον γοητευτικό Ντασί παρελαύνει ένα πλήθος από υπέροχους χαρακτήρες: ο Χοσίν και η συμμορία του, αλήτες μα και σωματοφύλακες συγχρόνως του Ντασί· ο Απάτσι, που έχει στήσει την ινδιάνικη σκηνή του στην ταράτσα· δυο δημοσιογράφοι που αγαπούν κάπως υπερβολικά το ποτό· η γοητευτική κυρία Σαμίν, πρώην αστέρι του ελεύθερου ρεπορτάζ, ειδική στη γεωπολιτική· μέλη του υπόκοσμου της Μασσαλίας,που ξεπλένουν το χρήμα τους στις πιτσαρίες· μια ηγερία της τοπικής Φιλοζωικής· η Λήδα, κόρη του Παναγόπουλου, μια σαγηνευτική, δυναμική, ξεροκέφαλη κοκκινομάλλα... και βεβαίως ο Τσετσένος σκύλος. 

22 Μαρτίου 2018

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 2018: Η Ποίηση της Ξενιτιάς


«Η Ποίηση της Ξενιτιάς»
Εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης & Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
(Ποιήματα, κείμενα, τραγούδια για την ξενιτιά 
από την ελληνική και την παγκόσμια Λογοτεχνία.)
Διοργάνωση: 958 της ΕΡΤ3, σε συνεργασία με Λέσχη Ανάγνωσης ΕΡΤ3.
Συνδιοργάνωση: Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Υπό την αιγίδα της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης
22 Μάρτη, ώρα 9-11 μ. μ., Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά από τον 958, το Πολιτιστικό Ραδιόφωνο της ΕΡΤ3.
Φέτος η εκδήλωση τιμά την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου) αλλά και την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου (27 Μαρτίου) με την συνεργασία για πρώτη φορά όλων των παραπάνω φορέων Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη σε επίπεδο κοινής εκδήλωσης αλλά και ραδιοτηλεοπτικής παραγωγής.
Στην εκδήλωση, διάρκειας 90 λεπτών, ομάδα 6 ηθοποιών του ΚΘΒΕ, με τη σκηνοθετική επιμέλεια της Άννης Τσολακίδου παρουσιάζει θεατροποιημένα ποιήματα και κείμενα για την ξενιτιά σε διάλογο με τραγούδια ίδιας θεματικής που ερμηνεύουν οι τραγουδιστές Ανδρέας Καρακότας, Ναταλία Λαμπαδάκη, Έλσα Μουρατίδου, Δημήτρης Νικολούδης, και αποδίδουν μουσικά οι Σάκης Κοντονικόλας (πιάνο), Κώστας Ματσίγκος (κιθάρες). Μετέχουν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Καρτόκης, Αίγλη Κατσίκη, Νίκος Ορτεντζάτος, Στέφανος Πίττας, Αλκιβιάδης Σπυρόπουλος, Άννη Τσολακίδου.
Στη διάρκεια της παράστασης προβάλλεται βίντεο με φωτογραφίες παρελθόντων χρόνων ξενιτιάς (επιλογή οπτικού υλικού: Γιώργος Τούλας).
Επιλογή ποιημάτων-κειμένων: Γιώργος Καλιεντζίδης, Άννη Τσολακίδου
Επιμέλεια μουσικού μέρους: Δημήτρης Νικολούδης.
Παρουσίαση εκδήλωσης-σχολιασμός για το ραδιόφωνο: Γιώργος Τούλας.
Η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά ραδιοφωνικά από τα Α΄ και Β΄ Προγράμματα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας της ΕΡΤ3, 958 και 102fm και θα μαγνητοσκοπηθεί από την τηλεόραση.