Στιγμές με τη ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑ & η κοπή της ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

Γνωρίσαμε και μιλήσαμε (22/1/2025) με την Μαρία Παπαδήμα, την Καθηγήτρια στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Αθηνών και μεταφράστρια, και μιλήσαμε μαζί της για δυο από τα βιβλία που μετέφρασε: «Άδειες ντουλάπες» της Maria Judite De Carvalho, Εκδόσεις Ίκαρος - Ikaros Publishing, και το «Στραβό αλέτρι» του Ίταμαρ Βιέιρα Ζούνιορ, Aiolos Publications/Εκδόσεις Αίολος. Ήταν τα (212 και 213 στη σειρά) βιβλία που διαβάσαμε στη Λέσχη. Στη συνέχεια κόψαμε την βασιλόπιτα και η τυχερή της βραδιάς ήταν η Ντίνα Παπαδοπούλου (Ευαγγέλου), που έλαβε ως δώρο από τα μέλη της Λέσχης το "Δέντρο" της Ειρήνης Σιώτη Iriana Τέχνη - Πίνακες και από τη Μαρία Παπαδήμα το βιβλίο (που μετέφρασε) του George Sand, "Έτσι όρισα τη ζωή μου", που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αιώρα. Η βασιλόπιτα ήταν προσφορά της ΕΡΤ3. Η συνάντησή μας πραγματοποιήθηκε στο Ζώγια - Βιβλίο Τσάι Και Συμπάθεια, στην Αλεξάνδρου Σβώλου 54. Ακολούθησε η "παραδοσιακή" έξοδος σε ταβέρνα. Βλέπε προσεχώς.

22/1/2025 - Γνωρίζουμε τη ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑ

 ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑ – Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2025, στις 7 μ.μ. στη Ζώγια (Αλεξ. Σβώλου 54, Θεσσαλονίκη) - ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΕΡΤ3

 Γγνωρίζουμε τη Μαρία Παπαδήμα, Καθηγήτρια στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Αθηνών και μεταφράστρια, και μιλάμε μαζί της για δυο από τα βιβλία που μετέφρασε: «Άδειες ντουλάπες» του Maria Judite De Carvalho, εκδ. Ίκαρος, και το «Στραβό αλέτρι» του Ίταμαρ Βιέιρα Ζούνιορ, εκδ. αίολος. Είναι τα 212 και 213 στη σειρά βιβλία που διαβάσαμε στη Λέσχη. Πρόταση του Γιώργου Καλιεντζίδη.

Θ' ακολουθήσει η κοπή της βασιλόπιτας και μετά η σύναξη σε ταβέρνα -επιλογή της Κωνσταντίνας Χονδρογιάννη.

Η Μαρία Παπαδήμα σπούδασε Γαλλική Φιλολογία, Συγκριτική Λογοτεχνία και Μετάφραση στην Αθήνα, το Παρίσι, τις Βρυξέλλες και τη Λισαβόνα. Εργάστηκε επί μια δεκαετία ως μεταφράστρια στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κύρια πεδία των επιστημονικών της ενασχολήσεων: η γαλλόφωνη λογοτεχνία, η λογοτεχνική μετάφραση και το έργο του Φερνάντο Πεσσόα. Έχει μεταφράσει έργα των Οκτάβιο Πας, Σάμουελ Μπέκετ, Κώστα Αξελού, Μπλαιζ Σαντράρ, Μπαλζάκ, Φιλίπ Νεμό, μεταξύ άλλων, για τις εκδόσεις "Εξάντας", "Ύψιλον", "Εστία" κ.ά. Έχει εκδώσει μια ανθολογία βελγικού γαλλόφωνου διηγήματος στις εκδόσεις "Περίπλους". Έχει συμμετάσχει σε συνέδρια και έχει δώσει διαλέξεις για τη μετάφραση και τη λογοτεχνία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ συνεργασίες της έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά "Ποίηση" και "Μετάφραση". Το 2008 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης για το έργο "Το βιβλίο της ανησυχίας" του Φερνάντο Πεσσόα, εκδόσεις "Εξάντας".

Πηγή βιογραφικού και φωτογραφίας: https://biblionet.gr

8/1/2025 - Τώρα διαβάζουμε: ΜΑΡΩ ΔΟΥΚΑ, «Φελιτσιτά», εκδ. Πατάκη – Βιβλίο Λέσχης 211

Μάρω Δούκα, «Φελιτσιτά», εκδ. Πατάκη – Βιβλίο 211 - Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2025, στις 7 μ.μ. στη Ζώγια (Αλεξάνδρου Σβώλου 54, Θεσσαλονίκη). 

Το βιβλίο πρότεινε η Άννα Παντζή και είναι το 211 βιβλίο που διαβάσαμε στη Λέσχη.

Πηγή βιογραφικού και φωτογραφίας εξώφυλλου: https://www.patakis.gr/person/person-11820/
Πηγή φωτογραφίας Μάρως Δούκα: https://www.facebook.com/profile

H Mάρω Δούκα γεννήθηκε το 1947 στα Xανιά. Από το 1966 ζει στην Αθήνα. Έχει τελειώσει το Ιστορικό και Αρχαιολογικό Tµήµα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστηµίου Aθηνών. Έχει τιµηθεί µε το Bραβείο «Nίκος Kαζαντζάκης» του Δήµου Hρακλείου για το µυθιστόρηµα H αρχαία σκουριά, µε το B΄ Kρατικό Bραβείο για το µυθιστόρηµα H πλωτή πόλη και µε το Bραβείο Πεζογραφίας Kώστα Oυράνη της Aκαδηµίας Aθηνών για το µυθιστόρηµα Aθώοι και φταίχτες. Για το ίδιο µυθιστόρηµα τιµήθηκε επίσης µε το Bραβείο Balkanika και το Βραβείο Καβάφη. Για το µυθιστόρηµα Έλα να πούµε ψέµατα έχει τιµηθεί µε το βραβείο «Νίκος Θέµελης» του ηλεκτρονικού περιοδικού Αναγνώστης. Επίσης, έχει βραβευτεί για το σύνολο του έργου της με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2019 (Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων). Διηγήµατα και µυθιστορήµατά της έχουν µεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Σήμερα, τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πατάκη.

Καλή χρονιά να είσαι 2025

 

18/12/2024 - Γνωρίζουμε και διαβάζουμε ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ, «Παρασκήνια στην κορυφή του Ολύμπου» - 210 Βιβλίο

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2024, στις 7 μ.μ. στη Ζώγια (Αλεξ. Σβώλου 54, Θεσσαλονίκη)

Γνωρίζουμε και μιλάμε με τη ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ για το βιβλίο της «Παρασκήνια στην κορυφή του Ολύμπου. Μια αλληγορία σε δύο ραψωδίες», εκδόσεις USP. Είναι το 210 βιβλίο που διαβάζουμε στη Λέσχη.

Για το σύνολο του έργου της τιμήθηκε με το ανώτατο παράσημο του εθνικού Τάγματος της Αξίας από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Η Ζωή Σαμαρά είναι Ομότιμη Καθηγήτρια στο Α.Π.Θ., διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Columbia, επίτιμη διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι επίσης ποιήτρια, πρώην πρόεδρος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, επίτιμο μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, τακτικό μέλος του Κύκλου Ποιητών, ιδρύτρια του περιοδικού Θευθ. Οι δύο όψεις της γραφής.

Πολύ μικρή έγραφε παραδοσιακή ποίηση. Μέχρι που ανακάλυψε την Ποιητική, τη μαγεία της ποίησης σε καθρέφτη.

Γεννήθηκε στην Κάρπαθο το 1935, όπου πήγε σχολείο και τελείωσε το γυμνάσιο. Σπούδασε κλασσική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, και συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και αποφοίτησε ως διδάκτωρ της φιλοσοφίας.

Εργογραφία (ενδεικτική)

The Comic Element of Montaigne’s Style (1970)

Le Règne de Cronos dans la littérature française du XVIe siècle (1983)

Προοπτικές του κειμένου (1987)

Για την Μαρία (1991)

Ημέρες αβροχίας (1994)

Υπόκριση θεατρικού λόγου (1996)

Το πέρασμα της Ευρυδίκης (1997)

Φωνή από την άλλη ακρογιαλιά. Μίλτος Σαχτούρης (ανθολογία – 1997)

Τα άδυτα του σημείου (2002)

Ο κατοπτρισμός του άλλου κειμένου (2003)

Το βλέμμα του συγγραφέα. Πώς να γράφεις (ή πώς να μη γράφεις) θεατρικά έργα (2009)

Πηγή φωτογραφίας: https://bookpress.gr/.../16812-paraskinia-stin-koryfi-tou...

18-12-2024 Στιγμές από τη συνάντηση με τη ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Με τη Ζωή Σαμαρά στη συντροφιά της Λέσχης Ανάγνωσης της ΕΡΤ3 και με το βιβλίο της "Παρασκήνια στην κορυφή του Ολύμπου. Μια αλληγορία σε δύο ραψωδίες", εκδ. USP, το 210 βιβλίο που διαβάσαμε στη Λέσχη, αποχαιρετούμε το 2024 και καλωσορίζουμε το 2025. ΤηνΤετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2024, στις 7 μ.μ. στη Ζώγια (Αλεξ. Σβώλου 54, Θεσσαλονίκη), η Ζωή Σαμαρά, Ομότιμη Καθηγήτρια ΑΠΘ, ποιήτρια, δοκιμιογράφος, θεατρική συγγραφέας, πρώην πρόεδρος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, επίτιμο μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, τακτικό μέλος του Κύκλου Ποιητών, ιδρύτρια του περιοδικού "Θευθ. Οι δύο όψεις της γραφής", μας μίλησε για την αγάπη της για το δοκίμιο και το θέατρο. για τον γενέθλιο τόπο της, την Κάρπαρθο, για τις σπουδές της στην Αμερική και την Ευρώπη, για την "Ποιητική". Οι Καθηγήτριες Πανεπιστημίων Αναστασία Γραμματικάκη,-Αλεξίου, Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, Αφροδίτη Σιβετίδου, οι παλαιές φοιτήτριές της, οι φίλοι και τα μέλη της Λέσχης δημιούργησαν μια ιδιαίτερα φιλική ατμόσφαιρα τις δύο ώρς της συνάντησης. Σ' ευχαριστούμε κ. Ζωή Σαμαρά.

4/12/2024 - Τώρα διαβάζουμε: Xans Fallada, «O εφιάλτης», εκδ. Gutenderg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός, Βιβλίο 209

Xans Fallada, «O εφιάλτης», εκδ. Gutenderg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός, μετάφραση: Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου – Βιβλίο 209 - Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2024, στις 7 μ.μ. στη Ζώγια (Αλεξάνδρου Σβώλου 54, Θεσσαλονίκη) . Το βιβλίο πρότεινε η Σταυρούλα Αγίου.

Πηγή βιογραφικού και φωτογραφιών: https://www.biblionet.gr/hans-fallada-c139633

 

Γερμανία, 1945: Σε μια επαρχιακή πόλη υπό σοβιετική διοίκηση και στο κατεστραμμένο Βερολίνο, ένας συγγραφέας και η γυναίκα του, κυριευμένοι από φόβο και ενοχές, προσπαθούν απελπισμένα να επιβιώσουν. Το πιο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Χανς Φάλαντα και μια συγκινητική μαρτυρία για την κατάσταση στη Γερμανία τους πρώτους μήνες μετά από την πτώση του Τρίτου Ράιχ.

 

Fallada, Hans, 1893-1947

O Χανς Φάλαντα (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Rudolf Ditzen) γεννήθηκε το 1893 στο Γκράιφσβαλντ και πέθανε το 1947 στο Βερολίνο. Άσκησε διάφορα επαγγέλματα (τοπογράφος, λογιστής, νυχτοφύλακας, έμπορος δημητριακών και διαφημιστής). Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε ως μεταφραστής και δημοσιογράφος. Επηρεασμένος αρχικά από τον εξπρεσιονισμό, εμφανίζεται στα γράμματα το 1920 με το μυθιστόρημά του "Der junge Goedeschal". To 1926 καλύπτει ως δημοσιογράφος την περίφημη δίκη της εξέγερσης των αγροτών στο Neumunster. Από το πρακτικά της δίκης αυτής είναι εμπνευσμένο το μυθιστόρημά του "Bauern, Boyren und Bowbe"· Ο Φάλαντα προσχωρεί στο καλλιτεχνικό κίνημα "Νέα Αντικειμενικότητα" και ασπάζεται τον κοινωνικό νατουραλισμό με τη συνειδητή χρήση του απλού ύφους. Το 1932 κυκλοφορεί το μυθιστόρημά του "Kleiner Mann - was nun?" (αγγλ. έκδ. "Little Man, What Now?"), το οποίο περιγράφει την καθημερινή ζωή των προλεταριοποιημένων μικροαστών. Με το βιβλίο αυτό ο Φάλαντα αποκτά παγκόσμια φήμη. Αγοράζει τότε ένα αγρόκτημα στο Μέκλεμπουργκ και ασχολείται με την καλλιέργειά του. Ακολουθούν δώδεκα περίπου μυθιστορήματα και ένα βιβλίο με αυτοβιογραφικές αναμνήσεις. Ξεχωρίζουν το "Wolf unter Wolfen" (1932), μια ακριβής σκιαγράφηση του κοινωνικού χάους κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, το "Wer einmal aus dem Blechnapf frisst?" (1934) και το "Der eiserne Gustav" (1938), μυθιστόρημα-ποταμός, μια τοιχογραφία της ζωής στο Βερολίνο από το 1914 έως το 1924, μια σκοτεινή και σκληρή περιγραφή της παρακμής και σταδιακής εξαθλίωσης των μικροαστικών στρωμάτων. Ο Φάλαντα εγκαταλείπει το αγρόκτημά του και εγκαθίσταται στο Βερολίνο, όπου τον Φεβρουάριο του 1947 πεθαίνει από υπερβολική δόση υπνωτικών, έχοντας ολοκληρώσει το μυθιστόρημα "Μόνος στο Βερολίνο" ("Jeder stirbt fur sich allein", αγγλ. μτφρ. "Every Man Dies Alone"), σχετικά με την πραγματική ιστορία του ζεύγους Otto και Elise Hampel, που εκτελέστηκαν από τους Ναζί, κατά τη διάρκεια του πολέμου, εξαιτίας της αντιφασιστικής τους δράσης. Το 1950 κυκλοφορεί το πιο προσωπικό του βιβλίο "Der Trinker" ("Ο πότης", αγγλ. έκδ. "The Drinker", 1944), μια βαθιά αυτοβιογραφική εξιστόρηση της ζωής με τους Ναζί. Ο Χανς Φάλαντα παρέμεινε δημοφιλής συγγραφέας στη Γερμανία και μετά το θάνατό του, ωστόσο ορισμένα από τα ανέκδοτα έργα του θεωρείται ότι χάθηκαν ή πουλήθηκαν, εν μέρει εξαιτίας της αμέλειας και εν μέρει εξαιτίας του εθισμού στα ναρκωτικά της δεύτερης γυναίκας και μοναδικής κληρονόμου του, Ulla Losch. Η ανάδυση του σημαντικού αυτού συγγραφέα από τη λήθη έγινε το 2009, όταν ο αμερικανικός εκδοτικός οίκος Melville House Publishing εξέδωσε και πάλι στα αγγλικά τα βιβλία του "Little Man, What Now?", "The Drinker" και "Every Man Dies Alone", που γνώρισαν, στη συνέχεια, μεταφράσεις σε πολλές γλώσσες.