Πολυτεχνείο 1973 - Αφιέρωμα από το Αρχείο της ΕΡΤ

Το Πολυτεχνείο της Αθήνας,  τα άλλα Πολυτεχνεία, οι άλλες εξεγέρσεις σε άλλες πόλεις... σε χιλιάδες νεανικές καρδιές,

Δείτε το επετειακό αφιέρωμα στην ιστοσελίδα της ΕΡΤ

 http://www.ert.gr/exegersi-tou-polytechniou-17-noemvriou-1973/

Πολυτεχνείο, 17 Νοεμβρίου 1973. Αρχείο ΕΡΤ/Συλλογή Αρ. Σαρρηκώστα

Διαβάζουμε στο http://www.ert.gr/

Επετειακό αφιέρωμα του 1982 με θέμα το χρονικό της κατάληψης του Πολυτεχνείου της Αθήνας εξετάζοντας ταυτόχρονα τις παράλληλες εξεγέρσεις στην Πάτρα, τα Γιάννενα και τη Θεσσαλονίκη. Μέσα από μαρτυρίες των πρωταγωνιστών των φοιτητικών εξεγέρσεων στις επαρχιακές πανεπιστημιουπόλεις, παρακολουθούμε πώς αναπτύχθηκε το φοιτητικό κίνημα έξω από την Αθήνα, από τις αρχές του 1972, με τις μορφές παρανομίας, μέχρι τη βαθμιαία μαζικοποίησή του όπως εκδηλώθηκε στις πολιτικές αντιδικτατορικές συγκεντρώσεις το φθινόπωρο του ’73.

Η ιστορική αναδρομή φωτίζει θέματα της φοιτητικής κοινότητας της περιόδου της δικτατορίας, τον αγώνα για ελεύθερες εκλογές, τη σύγκληση των Γενικών Συνελεύσεων και τις αποφάσεις για κατάληψη το Νοέμβρη του 1973 στο άκουσμα της κατάληψης της Αθήνας. Οι αφηγήσεις επικεντρώνονται ακόμη στον τρόπο αντίδρασης των Συντονιστικών Επιτροπών των άλλων Πολυτεχνείων στην είδηση της πτώσης του Πολυτεχνείου της Αθήνας τη νύχτα της 16ης προς 17ης Νοεμβρίου, όπως και στο σχέδιο εκκένωσης της Πολυτεχνικής της Θεσσαλονίκης.

Για το Πανεπιστήμιο της Πάτρας μιλούν οι ΑΚΗΣ ΤΑΓΚΑΛΑΚΗΣ, ΤΑΚΗΣ ΤΣΙΓΚΑΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΟΥΡΙΝΑΚΗΣ, ΤΖΟΓΙΑ ΚΑΠΑΓΟΥ και ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ, για  τα γεγονότα στα Γιάννενα οι ΝΙΚΟΣ ΡΑΠΤΗΣ, ΔΑΝΙΗΛ ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ, ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ και ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ενώ για όσα εκτυλίχθηκαν στη Θεσσαλονίκη οι ΘΩΜΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, ΤΑΚΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ και ΦΩΤΗΣ ΣΙΟΥΜΠΟΥΡΑΣ. Μεταξύ άλλων, πληροφορούμαστε για τη λειτουργία  του ερασιτεχνικού ραδιοφωνικού σταθμού στο κτίριο του Πολυτεχνείου της Θεσσαλονίκης αλλά και στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας και την απήχηση που είχε στον κόσμο. Γίνεται αναφορά στις αιτίες, στους σκοπούς και στα οράματα της εξέγερσης, παράλληλα με τα συνθήματα των διαδηλώσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπομπής.

Περιλαμβάνονται κινηματογραφικά πλάνα αρχείου από την Αθήνα και την Πάτρα, επίσης από την πρώτη επέτειο, καθώς και ηχητικά ντοκουμέντα –αποσπάσματα από εκπομπές του ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, κήρυξη στρατιωτικού νόμου και διάγγελμα Γ.Παπαδόπουλου της επόμενης μέρας από τη διάλυση του Πολυτεχνείου.

Αφηγητής: Χρήστος Τσάγκας, Σκηνοθεσία: Νέστωρ Παβέλλας

Διεύθυνση παραγωγής: Λουκία Ρικάκη

Η λέξη του μήνα (30.4): Η "σοφία" της Ντίνας Παπαδοπούλου

Οι σοφοί μιλούν επειδή έχουν κάτι να πουν. Οι ανόητοι επειδή πρέπει να πουν κάτι.

Πλάτων

 

 

 

 

 

Χαλίλ Γκιμπράν

 

 

 

Η σοφία  παύει να είναι σοφία, όταν γίνεται πολύ περήφανη για να κλάψει, πολύ σοβαρή για να γελάσει και πολύ εγωιστική για να αναζητήσει κάτι περισσότερο από την ίδια.

Χαλίλ Γκιμπράν

Άρθουρ Σοπενχάουερ

 

 

 

 

Η έγνοια της μετριότητας είναι πως θα σκοτώσει τον χρόνο. Ο σοφός προσπαθεί να εκμεταλλευτεί κάθε δευτερόλεπτο.

Άρθουρ Σοπενχάουερ

Τώρα διαβάζουμε: Primo Levi, "Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος"

Τετάρτη 16/11/2016  στις 7 μ.μ. στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

98ο βιβλίο / πρόταση Ντίνας Παπαδοπούλου

Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος

Πρίμο Λέβι
μετάφραση: Χαρά Σαρλικιώτη

Άγρα, 2009
275 σελ.








Στις 22 Φεβρουαρίου 1944, 650 άνθρωποι στάλθηκαν στο Άουσβιτς στοιβαγμένοι σε δώδεκα τρένα για εμπορεύματα. Μόνο ο Πρίμο Λέβι και δύο άλλοι επέζησαν, έπειτα από παραμονή ενός έτους, πριν την απελευθέρωσή τους από τον ρωσικό στρατό τον Ιανουάριο του 1945.

Στο στρατόπεδο ο Λέβι παρατηρεί τα πάντα, θα θυμηθεί τα πάντα, θα αφηγηθεί τα πάντα: το στρίμωγμα στους κοιτώνες· τους συντρόφους που ανακάλυπταν το πρωί νεκρούς από την πείνα και το κρύο· τους εξευτελισμούς και την καθημερινή εργασία, κάτω απ' τα χτυπήματα των " Κάπος "· τις περιοδικές " επιλογές " όπου ξεχώριζαν τους αρρώστους από τους υγιείς για να τους στείλουν στο θάνατο· τους απαγχονισμούς για παραδειγματισμό· τα τρένα γεμάτα Εβραίους και τσιγγάνους, που οδηγούνταν με την άφιξή τους στα κρεματόρια...

Κι όμως, στην αφήγηση αυτή κυριαρχεί η πλέον εντυπωσιακή αξιοπρέπεια· καμία εκδήλωση μίσους, καμία υπερβολή, καμία εκμετάλλευση των προσωπικών ταλαιπωριών, αλλά ένας ηθικός προβληματισμός πάνω στον πόνο, εξυψωμένος από ένα όραμα ζωής.

Το "Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος", γραμμένο το 1947, θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με θέμα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και μία από τις πλέον συγκλονιστικές μαρτυρίες των καιρών μας. Στην Ιταλία από τη δεκαετία του '60 διδάσκεται στα σχολεία.

Η έκδοση περιλαμβάνει παράρτημα με συνέντευξη του Πρίμο Λέβι στον Philip Roth ("La Stampa", 26, 27 Νοεμβρίου 1986), ένα κείμενο του Πρίμο Λέβι, "Η μαύρη τρύπα του Άουσβιτς: πολεμική στους Γερμανούς ιστορικούς", δημοσιευμένο στην εφημερίδα "La Stampa", 22 Ιαν. 1987, ένα κείμενο του Claudio Magris, "Έπος και μυθιστόρημα στον Πρίμο Λέβι", δημοσιευμένο στην εφημερίδα "Il Corriere della Sera", 13 Ιουνίου 1982, και αναλυτική εργοβιογραφία.

Κρίσεις:

"Με το ηθικό σθένος και την διανοητική ισορροπία ενός Τιτάνα του 20ού αιώνα, αυτός ο μικρόσωμος, επιμελής, αθόρυβος χημικός ανέλαβε σταθερά να υπενθυμίζει τη γερμανική κόλαση στη γη, να τη σκεφτεί συστηματικά και να προβληματιστεί και μετά να την αποδώσει σε μια κατανοητή, διαυγή και σεμνή πρόζα"
(Philip Roth)

"Μέσα από τη λάσπη, τα χτυπήματα αντιμετωπίζονται χωρίς οργή, μέσα από αυτή τη μοναδική ταπείνωση ο Λέβι δημιούργησε ένα ασύγκριτο έργο τέχνης"
(Paul Bailey)

"Ένας από τους καλύτερους Ιταλούς συγγραφείς... Ένας από τους λίγους που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα και μιλάει για τις εμπειρίες του με ήπια φωνή "
(The Guardian)

Πηγή κειμένου: http://www.biblionet.gr/

Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης: BAZAART (19 & 20 Δεκεμβρίου 2016)

Συμμετέχει και η esθήτα,
της Στεφανίας Βελδεμίρη και της Χριστίνας Βουμβουράκη

Κινηματογραφική Λέσχη των Εργαζομένων της ΕΡΤ3: «Ο μπάτσος» - Δευτέρα 14-11-2016

Ο ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ «ΜΠΑΤΣΟΣ»

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3

Η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3 και το ΚΕΜΕΣ παρουσιάζουν στα πλαίσια του αφιερώματός τους Το ζεύγος και η βία τη Δευτέρα 14 Noεμβρίου στις 21:00 στην αίθουσα ΒΑΚΟΥΡΑ 1 (Ιωάννου Μιχαήλ 8, τηλ. 2310233665) το κλασικό νεονουάρ του Ζαν Πιέρ Μελβίλ Ο μπάτσος (Γαλλία, 1972, έγχρωμη, 98'). Παίζουν: Αλέν Ντελόν, Κατρίν Ντενέβ, Ρίτσαρντ Κρένα, Ρικάρντο Κουτσιόλα.

Θα προλογίσει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, ενώ στους θεατές θα διανεμηθεί έντυπη ανάλυση του Γιώργου Κορμικιάρη. Στο τέλος της προβολής θα ακολουθήσει μακρά συζήτηση με το κοινό.

Το προς συζήτηση θέμα στο λαϊκό πανεπιστήμιο για τον κινηματογράφο θα είναι: Ο παγωμένος φιλμικός κόσμος του Ζαν Πιέρ Μελβίλ.

Ένας αστυνομικός συνδέεται ερωτικά με μία γυναίκα, η οποία είναι παντρεμένη μ’ έναν ιδιοκτήτη μπαρ, αλλά η δουλειά αυτή αποτελεί τη βιτρίνα για τις ληστείες που εκτελεί. Μετά από μία αριστοτεχνική ληστεία τρένου, αρχίζει η ανελέητη καταδίωξη.

Η ανάλυση που θα διανεμηθεί είναι η ακόλουθη:

«Μια συμμορία που μετά την επιτυχή εκτέλεση μιας ληστείας σε τράπεζα ετοιμάζει μία ακόμα πιο εντυπωσιακή σε τρένο, μια γυναίκα που μοιράζεται ανάμεσα στον κομψό και ευγενή αρχηγό της συμμορίας και στον όμορφο αστυνόμο και ο τελευταίος που ξεκινάει τη δουλειά του όταν πέσει ο ήλιος και οι άνθρωποι κοιμηθούν. Αυτά είναι τα πρόσωπα της τελευταίας αριστουργηματικής ταινίας του Μελβίλ, που αποτελεί σύνοψη κατά κάποιο τρόπο όλης της προβληματικής και της αισθητικής του.

Ο υπαρξιστικός πεσιμισμός του και η άποψή του για τη ζωή ως ένα διάλειμμα και ως πορεία προς το θάνατο, εδώ είναι κυριαρχικά και απόλυτα. Όλοι οι φιλμικοί και αφηγηματικοί κώδικες οργανώνονται για να υπηρετήσουν αυτόν τον πεσιμισμό και αυτήν την άποψη, δημιουργώντας την αίσθησή τους: Το ψυχρό γαλάζιο της φωτογραφίας, η απίστευτα μελετημένη σκηνοθεσία, οι σιωπές, η ηχητική μπάντα (με τη μουσική και τους μονότονους συνεχείς ήχους), οι σιωπές, οι πλεονάζοντες χρόνοι, οι χώροι και το κλίμα. Ο θάνατος προβάλλεται συνεχώς (φόνος εκ προθέσεως, αυτοκτονία, φόνος εξ αμελείας).

Οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στους υπηρέτες και στους παραβάτες του νόμου, όπως και οι ταξικοί και κοινωνικοί επικαθορισμοί, για τον Ζαν Πιέρ Μελβίλ, ποτέ δεν είχαν ουσιαστική σημασία. Εκείνο που τον νοιάζει είναι η τραγικότητα της ύπαρξης, η συνείδηση του θανάτου, τα παιχνίδια της μοίρας, ο τρόπος που θα βαδίσεις τη ζωή σου με αξιοπρέπεια, πράγματα που αγγίζουν και αφορούν κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.

Πρωτεύουσα σημασία έχει η Ύπαρξη, η αναζήτηση της αυθεντικότητας, η συνειδητοποίηση της τραγικότητας. Μέσα από μια τέτοια συνειδητοποίηση και όσο αυτήν διατηρείται στο προσκήνιο της συνείδησής μας, ίσως να μπορεί να γεννηθεί κάτι που να έχει αληθινή αξία. Το τελευταίο πλάνο με τον αστυνόμο (Ντελόν) και τον συνεργάτη του που καταλήγει στο γκρο του πρώτου (το τελευταίο πλάνο της φιλμογραφίας του) καθίσταται το απόλυτο κινηματογραφικό σύμβολο αυτής της συνειδητοποίησης και το εφαλτήριο ίσως για μια νέα ερμηνεία της ζωής μας.»

ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟΝ «ΜΠΑΤΣΟ»

Εξάλλου, 10 λόγοι για να μην χάσετε τον Μπάτσο είναι:

1.      Γιατί και οι τρεις πρωταγωνιστές είναι εκπληκτικοί και στην κυριολεξία λάμπουν.

2.      Γιατί ενώ το σενάριο θα μπορούσε να ήταν αμερικανικό, ο Μελβίλ κάνει τη διαφορά χάρη στην υψηλή ποιότητά του.

3.      Για την εξονυχιστική εύρεση και αξιοποίηση των χώρων με υποδειγματικό τρόπο.

4.      Για την εκπληκτική στους τόνους του άσπρου και σκούρου μπλε φωτογραφία του Βάλτερ Βότιτς, που προσφέρει οπτικά όλη τη φιλοσοφία του Μελβίλ.

5.      Γιατί η φιλοσοφία του Μελβίλ είναι ότι ζούμε σε έναν παγωμένο, αμετακίνητο κόσμο που έχει τη μοναξιά και το άσπρο του ταφου, εξού και οι οδηγίες του στον διευθυντή φωτογραφίας.

6.      Γιατί, χάρη και στη φωτογραφία και τους φωτισμούς, η ταινία μετατρέπεται σε μια νυχτερινή πίστα όπου πάνω της οι άνθρωποι-ήρωες επιπλέουν ως ζωύφια για να συντριβούν από τη μοίρα.

7.      Για την εκπληκτικής σύλληψης ληστεία τρένου με τη χρήση ελικοπτέρου.

8.      Γιατί, όπως αναφέρεται και στην αρχή της ταινίας, οι αστυνομικοί-μπάτσοι διαθέτουν μια υπεροψία έναντι των άλλων ανθρώπων.

9.      Για την κοινωνιολογική αντίληψη ότι στα ερωτικά τρίγωνα η εξαφάνιση του ενός δημιουργεί ανεπίστρεπτα αρνητικές εξελίξεις στους άλλους δύο.

10.  Γιατί με τον τρόπο που τελειώνει την ταινία του ο Μελβίλ μάς δείχνει πως ολά ήταν μια ακόμα ιστορία στην ανώνυμη πόλη. Άρα οι ήρωες ακυρώνονται.

Υ.Γ. Την επόμενη Δευτέρα 21 Νοεμβρίου η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3 και το ΚΕΜΕΣ παρουσιάζουν στα πλαίσια του ίδιου αφιερώματος το κλασικό μελόδραμα του Σίντνεϊ Πόλακ Αγάπη για τον έρωτα (1966).

Η λέξη του μήνα (30.3): Η "σοφία" της Κλεοπάτρας Τσάκουρη

Επίκουρος (341 π.Χ. – 270 π.Χ.)
Πηγή φωτο: https://el.wikipedia.org

Σε λίγα μόνο πράγματα επηρεάζει η τύχη τον σοφό,τα μεγαλύτερα και τα πλέον σημαντικά θέματα τα ορίζει η λογική του, και θα τα ορίζει σε όλη την διάρκεια της ζωής του.
(Επίκουρος)

Είπαν: Elbert Hubbard

Πηγή εικόνας: Elbert Hubbard

"Ο φίλος σου είναι ο άνθρωπος που ξέρει τα πάντα για σένα και, παρόλα αυτά, ακόμα του αρέσεις"

Elbert Hubbard, 1856-1915, Αμερικανός συγγραφέας