1 Δεκεμβρίου 2015

Η λέξη του μήνα: Φίλος/Φίλη 18.10

Η λέξη του μήνα, [Νοεμβρίου]
από τη Χριστίνα Κελεσίδου



Ο μικρός πρίγκιπας

Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ
μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα
εικονογράφηση: Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί

Εκδόσεις Πατάκη, 2011
99 σελ.
Εμάς βέβαια που καταλαβαίνουμε τη ζωή πολύ που μας νοιάζουν οι αριθμοί! Θα μ' άρεσε να άρχιζα την ιστορία αυτή όπως αρχίζουν τα παραμύθια. Θα 'θελα να 'λεγα: ''Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα πριγκιπόπουλο, ένας μικρός πρίγκιπας που ζούσε σ' έναν πλανήτη μια σταλιά πιο μεγάλον απ' αυτόν, και είχε ανάγκη από ένα φίλο...." Σ' αυτούς που καταλαβαίνουν τη ζωή, έτσι θα τους φαινόταν πιο αληθινό.

Γιατί δε μ' αρέσει να πάρουν το βιβλίο μου στα ελαφρά. Στενοχωριέμαι πολύ όταν διηγούμαι αυτές τις αναμνήσεις. Πέρασαν κιόλας έξι χρόνια που έφυγε ο φίλος μου με το αρνάκι του. Κι αν προσπαθώ εδώ να τον περιγράψω, το κάνω για να μην τον ξεχάσω. Είναι θλιβερό να ξεχνάς ένα φίλο. Δεν έχουν άλλωστε κι όλοι κάποιο φίλο. Κι ύστερα μπορεί να καταντήσω κι εγώ σαν τους μεγάλους, που δεν τους νοιάζουν παρά μόνο οι αριθμοί. Κι αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω που αγόρασα μολύβια κι ένα κουτί με χρώματα.

30 Νοεμβρίου 2015

ΕΡΤ και ΕΡΤ3 - Δεν άνθησαν ματαίως τόσα θαύματα: «Τι απέγινε η Σολάνζ;»

«ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ΣΟΛΑΝΖ;» ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ Ο ΜΑΣΙΜΟ ΝΤΑΛΑΜΑΝΟ ΣΤΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΤΟΥ ΘΡΙΛΕΡ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3


Η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3 στο κλείσιμο του αφιερώματος Ο Κίτρινος Τρόμος (Cinema Giallo) προβάλλει τη Δευτέρα 30 Νοεμβρίου στις 21:00 στην αίθουσα ΒΑΚΟΥΡΑ 2 (Ιωάννου Μιχαήλ 8, τηλ. 2310233665) το εκπληκτικό θρίλερ του Μάσιμο Νταλαμάνο Τι απέγινε η Σολάνζ; (Ιταλία, 1972, έγχρωμη, 103'). Παίζουν: Φάμπιο Τέστι, Κριστίνα Γκαλμπό, Καρίν Μπάαλ, Γιόακιμ Φουχσμπέργκερ.

Η ταινία είναι μια ευγενική προσφορά του 20ού Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και του κ. Νίνου Φένεκ Μικελίδη, ενώ η συνδιοργάνωση και καλλιτεχνική επιμέλεια γίνονται από το ΚΕΜΕΣ. Θα προλογίσει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, του οποίου έντυπη ανάλυση θα διανεμηθεί, ενώ στο τέλος της προβολής θα ακολουθήσει μακρά συζήτηση με το κοινό.

Το προς συζήτηση θέμα στο λαϊκό πανεπιστήμιο για τον κινηματογράφο θα είναι: Δεκαετία του '70: σεξουαλική απελευθέρωση, πουριτανισμός και αρχή της διαδικασίας καταστολής.

Σ’ ένα αγγλικό παρθεναγωγείο, κάποιο μυστηριώδες χέρι σκοτώνει νέα και όμορφα κορίτσια.

Η ανάλυση που θα διανεμηθεί είναι η ακόλουθη:

«Ο Μάσιμο Νταλαμάνο, βασικά διευθυντής φωτογραφίας (40 φιλμ μεταξύ των οποίων Για μια χούφτα δολάρια και Μονομαχία στο Ελ Πάσο) και σεναριογράφος, σκηνοθέτησε και 12 ταινίες, εκ των οποίων το Τι απέγινε η Σολάνζ είναι η καλύτερή του.
Η ιστορία μάς μεταφέρει σ’ ένα αγγλικό παρθεναγωγείο, όπου κάποιο μυστηριώδες χέρι σκοτώνει νέα και όμορφα κορίτσια. Ο όμορφος καθηγητής, ψυχραμένος με τη γυναίκα του, διατηρεί ερωτικό δεσμό με μια κοπέλα, που αργότερα θα δολοφονηθεί.
Πρόκειται για μία από τις πλέον σημαντικές ταινίες giallo, ασκώντας και αυτή δριμύτατη κριτική στα διάφορα «κλειστά» συστήματα που αντιμετωπίζονται μετωνυμικά ως το κοινωνικό σύνολο. Ο Νταλαμάνο φροντίζει, ως καλός διευθυντής φωτογραφίας, να δώσει τις κατάλληλες εντολές στον Τζόε Ντ’ Αμάτο, ενώ η μουσική επένδυση του Ένιο Μορικόνε αναδύει μια βαθιά τραγικότητα.
Τα έντονα φωτογραφικά κοντράστ, τοποθετημένα μέσα στη φωτογένεια με το λευκό, καφέ, κόκκινο να ξεχωρίζουν, επισημαίνουν ακριβώς το απόκρυφο και κρυμμένο πίσω από την ευπρέπεια. Η αφήγηση απαλή, σχεδόν βελούδινη, διαχειρίζεται ένα ιδιαίτερα σκληρό θέμα, που διαμοιράζει εξίσου τις ευθύνες.
Για άλλη μια φορά ιταλική ταινία αυτού του είδους (όπως και το Μην βασανίζετε το παπάκι) συμπεραίνει πως τα αθώα νεαρά θύματα είχαν ανάμειξη σε κάποια θεωρούμενη σεξουαλική παραβατικότητα. Κι εδώ είναι για μένα το μεγάλο θέμα ή πρόβλημα. Η πρώιμη σεξουαλικότητα προκαλεί θάνατο;
Αυτό είδαν άραγε και αντέγραψαν οι Αμερικανοί στα μεταγενέστερα, δικά τους νεανικά θρίλερ; Ωστόσο, η τελική εντύπωση από το φιλμ παράγει μια επίμονη μελαγχολία, ιδίως με το έξοχο και πικρό ελλειπτικό τέλος: Η αναζήτηση μιας οικογένειας, η υποκατάστασή της από «αδελφότητες», το κενό των σχέσεων προσφέρουν μια τυπική ταινία του `70, χαρακτηριστική των προθέσεων και των επιλογών του δημιουργού. Η σκηνοθεσία επιλέγει μια αυτονομία και οι εικόνες γλιστρούν νωχελικές, μελαγχολικές με μια εσωτερική ψυχρότητα και κομψότητα χάρις και στο έξοχο art direction.»



ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ «ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ΣΟΛΑΝΖ;»

Εξάλλου, 10 λόγοι για να μην χάσετε το Τι απέγινε η Σολάνζ; είναι:

1.    Για την εκπληκτική μελαγχολική μουσική του Ένιο Μορικόνε.
2.    Για την αέρινη φωτογραφία που κοντράρει το σκοτεινό θέμα, τονίζοντας το έντονο κόκκινο και το ανοιχτό καφέ.
3.    Για τους εξαιρετικούς ρόλους, που ο καθένας ταιριάζει στα δεδομένα του.
4.    Για το αμφίσημο ιδεολογικό μοτίβο της εφηβικής σεξουαλικότητας, κάτι που συναντάμε και στο «Μη βασανίζετε το παπάκι».
5.    Για το ότι οι Αμερικάνοι μιμήθηκαν το παραπάνω μοντέλο, συνδέοντας την εφηβική σεξουαλικότητα με το θάνατο.
6.     Για το ότι, παρά το απαισιόδοξο κλίμα στο τέλος, υπάρχει η πρόταση για την αναζήτηση της χαμένης οικογένειας.
7.    Για την εξαιρετική αξιοποίηση των εσωτερικών ντεκόρ.
8.    Για τον αμφίσημο ρόλο του Φάμπιο Τέστι, που δεν ξέρουμε αν οδηγεί σε ηθικολογία ή πρόταση συγγνώμης.
9.    Για την υψηλού επιπέδου καλλιτεχνική διεύθυνση που είναι άψογη από κάθε πλευρά.
10.  Για την πονηρή διαδικασία όπου ένας Ιταλός σκηνοθέτης χρησιμοποιεί ως τόπο μυθοπλασίας την Αγγλία, πιθανότατα για να ασκήσει κριτική στον αγγλικό πουριτανισμό.


Υ.Γ. Την επόμενη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3 προβάλλει, ως άνοιγμα του νέου αφιερώματός της Όταν ο Ρομπέρτο συνάντησε την Ίνγκριντ, το αισθηματικό δράμα του Ρομπέρτο Ροσελίνι Ταξίδι στην Ιταλία (1951).

29 Νοεμβρίου 2015

Η λέξη του μήνα Φίλος/Φίλη 18.9

από τη Στεφανία Βελδεμίρη

Πηγή εικόνας: pagepulp

Οι φιλίες μεταξύ των συγγραφέων που αγαπώ τις λέξεις τους, μου κινούν το ενδιαφέρον. Η φιλία μεταξύ του Ernest Hemingway και του F. Scott Fitzgerald, για παράδειγμα, τόσο πολύ διαφορετικών, στα ΠΑΝΤΑ, έχει μια απλή ιστορία. 

Οι δύο άντρες γνωρίστηκαν στο Παρίσι το 1925. Ο F. Scott Fitzgerald είχε ήδη δημοσιεύσει αρκετές νουβέλες, ενώ ο   Ernest Hemingway δεν είχε εκδόσει τίποτα ακόμη. Θαύμαζε πολύ τον φίλο του. Χαρακτηριστικά είχε πει γι΄αυτόν:
" Το ταλέντο του είναι τόσο φυσικό όσο το σχέδιο που σχηματίζει η σκόνη στα φτερά μιας πεταλούδας".
Φράση που σίγουρα δείχνει κάποιον που έχει μεγάλο ταλέντο και μεγάλη έμπνευση από αγάπη. Μεταξύ τους δεν υπήρχε ζήλια ή ανταγωνισμός. Αντίθετα βοηθούσαν ο ένας τον άλλο. Η φιλία τους χάλασε όταν ο F. Scott Fitzgerald παντρεύτηκε την Zelda. Ο Ernest Hemingway την κατηγόρησε ότι απορροφά τη δημιουργικότητα του φίλου του και εκείνη τον κατηγόρησε πως τρέφει ερωτικά αισθήματα για τον άντρα της. Είναι λογικό οι μεγάλες φιλίες και αγάπες να δέχονται πόλεμο από μικρόψυχα και φτηνιάρικα ιδιοκτησιακά σύνδρομα. Έτσι ήταν και έτσι θα είναι πάντα.

28 Νοεμβρίου 2015

Τώρα διαβάζουμε: "Δενδρίτες" / Κάλλια Παπαδάκη

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015, 

στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (εντός ΔΕΘ), στις 7 μ.μ.

81ο βιβλίο / Επιλογή της Μαρίας Ντόντση


Δενδρίτες

Κάλλια Παπαδάκη

Πόλις, 2015

240 σελ.
Κάμντεν, Νιου Τζέρσεϊ, 1980. Ερημωμένα σπίτια, κλειστές βιομηχανίες, φτωχές συνοικίες. Ένας έφηβος, ο Πητ, εξαφανίζεται, και η μάνα του η Λουίσα πεθαίνει το επόμενο πρωί από στεναχώρια. Η αδερφή του, η δωδεκάχρονη Μίνι, ορφανή από γονείς, εισβάλλει άθελά της στη ζωή της συμμαθήτριάς της Λητώς και ανατρέπει τις βεβαιότητες της οικογένειάς της. Ανοίγει ρωγμές που δύσκολα θα κλείσουν· έχουν τις ρίζες τους στο παρελθόν, στο αμερικανικό όνειρο, σε δεύτερες και τρίτες γενιές μεταναστών, στην παρακμή και τη φθορά της πόλης, σε χαμένες ευκαιρίες και σε επιλογές που λάθεψαν. Κι όσο ο θετός πατέρας της Λητώς, ο Μπέιζελ Καμπάνης, ψάχνει να βρει τι στράβωσε στη διαδρομή, τόσο αναμετριέται με τα φαντάσματα και τους φόβους της παιδικής του ηλικίας· κι όσο η γυναίκα του η Σούζαν απομακρύνεται από κοντά του κι από την κοινή κι ανέμπνευστη ζωή τους, τόσο η Μίνι και η Λητώ μοιάζουν να ενηλικιώνονται σε έναν κόσμο σκληρά κι άδικα καμωμένο. Ο χρόνος, σαν τις νιφάδες του χιονιού, τους ξεγελά, ξεγλιστρά και χάνεται. Μαζί του κι αυτοί.

27 Νοεμβρίου 2015

Bazaart Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης



ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
15 ΧΡΟΝΙΑ BAZAART
Σάββατο 28 & Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Το 15ο Bazaart του ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ.
Μια ανοιχτή γιορτή με ευκαιρίες για δώρα σε προσιτές τιμές και μια πλούσια λαχειοφόρο αγορά.
Καλλιτεχνικές εκδόσεις, διακοσμητικά και χρηστικά αντικείμενα, μοναδικά ρούχα (flee market) και έργα Ελλήνων δημιουργών (art market) που διατέθηκαν από τους καλλιτέχνες αποκλειστικά για το Bazaar του Μουσείου.
Σας περιμένουμε όλους!
Για περισσότερες πληροφορίες
Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Εγνατία 154, ΔΕΘ-HELEXPO
54636 Θεσσαλονίκη
2310 240002, mmcart@mmca.org.gr

25 Νοεμβρίου 2015

Ελάβαμε / Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 2015

Η "στήλη" Ελάβαμε συμπληρώνει την εικόνα του Blog μας, καθώς μπορεί να εκληφθεί ως μια παρουσίαση βιβλίων η οποία συνδυάζει την επικαιρότητα, δηλαδή αυτά που μόλις ελάβαμε από εκδοτικούς οίκους ή συγγραφείς, με εκείνα που, διαβάσαμε καιρό πριν και επειδή "μας μίλησαν", "περίμεναν υπομονετικά" να βρουν τη δική τους θέση σε αυτήν τη "στήλη". Όταν υπάρχει το εξώφυλλο  και το περιεχόμενο του οπισθόφυλλου του βιβλίου στη βάση της ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ, τότε καταφεύγουμε σε αυτήν και αν χρειαστεί συμπληρώνουμε τα στοιχεία του από το ίδιο το βιβλίο. Όταν δεν υπάρχει, τότε φωτογραφίζουμε το εξώφυλλο και αντιγράφουμε το οπισθόφυλλο ή δίνουμε ένα δείγμα γραφής. 


Γιώργος Καλιεντζίδης 






Η παρουσίαση αναδημοσιεύεται από την ιστοσελίδα www.biblionet.gr.



Τέμπη, 

το ενδιαίτημα των Νυμφών



Η κοιλάδα των Τεμπών από τοπογραφική, 
αισθητική, μυθολογική, αρχαιολογική 
και ιστορική άποψη



108 σελ.

ISBN 978-960-9488-81-5
Τιμή € 10,60

Το βιβλίο του Ζήση Δ. Παπαδημητρίου "Τέμπη. Το ενδιαίτημα των Νυμφών. Η Κοιλάδα των Τεμπών από τοπογραφική, αισθητική, μυθολογική, αρχαιολογική και ιστορική άποψη" είναι πλούσιο σε χαλκογραφίες από περιηγητές που επισκέφθηκαν την περιοχή από το 1700 περίπου και εντεύθεν, καθώς και σε χωρία από αρχαίους Έλληνες, Λατίνους, Ευρωπαίους κ.ά. συγγραφείς, από τον Όμηρο μέχρι και τις μέρες μας.

Εκτός από τα τρία κεφάλαια που αφορούν στην ίδια την Κοιλάδα των Τεμπών, τρία από τα υπόλοιπα πέντε αναφέρονται πολύ σύντομα στις ιστορικές πόλεις και στα παραδοσιακά χωριά της περιοχής καθώς και στο Ομόλιο, την αρχαία Ομόλη, καθότι, αν και δεν ανήκει στο Δήμο Τεμπών, η ιστορία του σχετίζεται άμεσα με την Κοιλάδα των Τεμπών. Στο έβδομο κεφάλαιο απαριθμούνται τα σύγχρονα χωριά και οι λοιποί οικισμοί του Δήμου Τεμπών. Τέλος, στο όγδοο κεφάλαιο αναπτύσσονται αποσπασματικά συγκεκριμένες προτάσεις τουριστικής περαιτέρω ανάδειξης και οικονομικής αξιοποίησης της περιοχής.

Το πόνημα αυτό του Ζήση Δ. Παπαδημητρίου αποτελεί δωρεά στον Δήμο Τεμπών και είναι αφιερωμένο, τιμής ένεκεν, στον θρυλικό μπουρλοτιέρη των Τεμπών Αντώνη Αγγελούλη-Βρατσάνο και στους ηρωικούς συντρόφους του. Προτείνει, μάλιστα, μετά την αποπεράτωση της νέας σήραγγας των Τεμπών, ο δρόμος να ονομασθεί "Οδός Εθνικής Αντίστασης - Αντώνης Βρατσάνος" και να στηθεί μαρμάρινη αναμνηστική πλάκα στη θέση όπου τη νύχτα της 23ης Φεβρουαρίου 1944 το Μηχανικό του Ολύμπου ανατίναξε τη γερμανική αμαξοστοιχία αριθ. 53 που μετέφερε Γερμανούς στρατιώτες από την Αφρική στο ανατολικό μέτωπο της Ρωσίας.


Το εξώφυλλο του βιβλίου φιλοτέχνησε ο Γοννιώτης γλύπτης Θάνος Καρώνης.



Αιφνίδια και διαρκή

ποιητική συλλογή

Μελάνι, 2014
76 σελ.
ISBN 978-960-9530-71-2
Τιμή € 8,50
Δείγμα γραφής από την ποιητική συλλογή

ΜΙΑ ΤΡΙΧΑ ΧΩΡΙΖΕΙ 



Οργισμένος ο βασιλεύς Γελίμερος 
φορώντας τη λεοντή της νίκης
που τις προάλλες του χάρισαν οι άνδρες του
κι εκστομίζοντας βρωμόλογα 
επιτρεπόμενα μόνο σ' αξιωματούχους 
καταφερόταν εναντίον των Ούννων 
οι οποίοι σε τίποτα δεν μπορούσαν 
να φτάσουν τον πολιτισμό
των Βανδάλων καθώς διακήρυσσε. 
Στο βάθος του πάντως 
ελάχιστη αμφιβολία τον βασάνιζε
γι' αυτό κατέφυγε ανήσυχος 
στις τηρούμενες στατιστικές.
Εξάλλου είναι λεπτές οι ισορροπίες
καθώς όλοι γνωρίζουν.
Συχνά μάλιστα μια τρίχα χωρίζει 
τον πολιτισμό από τη βαρβαρότητα.





Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:


Τα σκοτάδια μου, μιά κάθαρση που δεν ολοκληρώθηκε, μια κραυγή αγάπης.

-Liberation


           Τα σκοτάδια μου

Το χρονικό ενός εγκλήματος

James Ellroy

μετάφραση: Ανδρέας Αποστολίδης

Άγρα, 2015
529 σελ.
ISBN 978-960-505-021-4,
Τιμή € 16,50
Η Tζην Ελλρόυ δολοφονήθηκε στις 22 Ιουνίου 1958. Το κορμί της πετάχτηκε σε έναν αυτοκινητόδρομο, σε ένα υποβαθμισμένο προά­στιο του Λος Άντζελες. Ο δολοφόνος δεν βρέθηκε και η υπόθεση έκλει­σε. Ήταν μια απεχθής ανθρωποκτονία, από αυτές πού καταγράφονται στις πίσω σελίδες των εφημερίδων και κανείς δεν τη θυμάται πια. 
Εκτός από τον γιο της.
Ο Τζέημς Ελλρόυ ήταν δέκα χρονών όταν πέθανε η μητέρα του. Το πένθος του για την απώλειά της έλαβε περίπλοκες και σκοτεινές δια­στάσεις. Η ενηλικίωση του σημαδεύτηκε από την εμμονή του για δολο­φονημένες γυναίκες και εγκλήματα. Η ζωή του πήγαινε κατά διαβόλου, ήταν εκτός ελέγχου. Έτρεχε να γλιτώσει από το φάντασμα της Τζην.
Έγινε συγγραφέας προκλητικών, ριζοσπαστικών και δημοφιλών αστυνομικών μυθιστορημάτων. Προσπάθησε να επαναφέρει στη ζωή τη μητέρα του μέσα από τα βιβλία του. Δεν τα κατάφερε. Σταμάτησε να τρέχει μακριά της και έγραψε αυτό το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα.
Τα σκοτάδια μου είναι η ιστορία της Τζην και του Τζέημς Ελλρόυ -από το 1958, πίσω στο παρελθόν και μέχρι το σήμερα. Είναι η ιστορία ενός παιδιού που περνάει μια επώδυνη εφηβεία και ενηλικιώνεται ως συγγραφέας στοιχειωμένος από το έγκλημα. Είναι η ιστορία ενός καταπληκτικού ντετέκτιβ του Τμήματος των Ανθρωποκτονιών και της έρευ­νας που αυτός και ο Τζέημς Ελλρόυ ξεκίνησαν για να βρουν τον δολο­φόνο της Τζην Ελλρόυ. Τα σκοτάδια μου είναι μια αυτοβιογραφία χωρίς φόβο, ένα εν εξελίξει ρεπορτάζ. Είναι, αν μη τι άλλο, μια πραγματεία για τα τριανταοκτώ χρόνια αμερικάνικου εγκλήματος, για τις κατά συρροή, ασταμάτητες δολοφονίες γυναικών. Είναι ή διαδρομή του ίδιου του Ελλρόυ στις πιο τρομακτικές αναμνήσεις του. Το βιβλίο βραβεύτηκε ως το «Βιβλίο της Χρονιάς» από τούς Times της Νέας Υόρκης.



Διηγήματα

Βασιλική Πέτσα


Πόλις, 2015
144 σελ.
ISBN 978-960-435-485-6,
Τιμή € 12,00
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: 

Όπως της τα είπαν και όπως τα φαντάστηκε: διαπλέκοντας τοπικές ιστορίες, μαρτυρίες και οικογενειακές αφηγήσεις, αντλώντας από την ντοπιολαλιά και το εκφραστικό της ύφος, η συγγραφέας αναπλάθει τον κόσμο της θεσσαλικής επαρχίας σε χρόνο παρελθοντικό και ανασυστήνει πρόσωπα και εποχές. Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1940 και καταλήγοντας στις απαρχές της Μεταπολίτευσης, τα τέσσερα διηγήματα της συλλογής επικεντρώνονται σε περιθωριακούς χαρακτήρες και ψηλαφούν διαχρονικά ρήξεις και συνέχειες, "αφουγκραζόμενα" τον απόηχό τους στην καθημερινή ζωή της ελληνικής περιφέρειας. Ανθρώπινα δράματα και ιστορικά γεγονότα, διαπροσωπικές προστριβές και συλλογικές συγκρούσεις, που αλληλεπιδρούν και διαταράσσουν τις ισορροπίες στο εσωτερικό της κοινότητας, της οικογένειας, του ατομικού ψυχισμού. Τέσσερα διηγήματα που εστιάζουν στη μικροκλίμακα, αναδεικνύουν τις λεπτομέρειες, φωτίζουν το αφανές και ανασύρουν το λησμονημένο, σαν ισάριθμες φωτογραφίες, ασπρόμαυρες, τσακισμένες στις γωνίες, που εντοπίζει κανείς σε παλιά οικογενειακά άλμπουμ. Θωρακίζοντας με το φίλτρο της ειλικρίνειας και της τρυφερότητας τον λογοτεχνικό της φακό, αποκαθαίροντάς τον από τη νοσταλγία και τον φολκλορισμό, η συγγραφέας απαθανατίζει έναν κόσμο που έχει πια χαθεί, κι ας μην υπήρξε ποτέ πραγματικός.





Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Σπύρος Γιανναράς

Άγρα, 2015
165 σελ.
ISBN 978-960-505-175-4,
Τιμή € 14,50
...Εδώ τα πράγματα φαλτσάρουν. Τη σκηνή αυτή δεν την έχεις ξαναδεί. Δεν έχεις ξαναζήσει τέτοια αποχώρηση βραδινή. Μόνο στο μυαλό, με τρόμο, την έφερνες περιστασιακά, σαν μαύρο ενδεχόμενο, σαν απευκταίο κακό, σαν τη θύ­μηση του θανάτου που έρχεται και δηλητηριάζει καλές στιγ­μές. Όπως έφυγε και κείνος θα φύγω κάποτε κι εγώ, σκε­φτόσουν τότε που αναγνώριζες τα ίχνη του προηγούμενου - τότε στην αρχή - κι ένιωθες ένα αδιόρατο τσίμπημα στο στήθος. Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για πολλούς, για αλλεπάλληλους χωρισμούς. Οι πολλές πρόβες θανάτου νεκρώνουν την καρδιά.

Ο έρωτας έρχεται όποτε του καπνίσει, αλλά από μόνος του δεν φτάνει για να στεριώσει σχέση. Όποτε της καπνίσει έρχεται η δουλειά, η ευτυχία, ακόμα και η έμπνευ­ση. Η ξαφνική έκλαμψη που φωτίζει την ύπαρξή μας. Ο βασιλιάς βίος παίρνει πίσω ό,τι έχει χαρίσει, πάλι όποτε του καπνίσει. Μια συλλογή διηγημάτων πάνω στην ευθραυστό­τητα των ανθρώπινων σχέσεων, την αδυναμία μιας γενιάς να σχετιστεί, να διαχειριστεί τη φθορά, αλλά και να πενθή­σει την απώλεια, να ξεμυτίσει απ' τη μοναξιά της.