23 Ιουνίου 2015

Η λέξη του μήνα: Αγάπη 13.6



Χριστίνα Βουμβουράκη
γ
ια τη λέξη του μήνα

Λίγα  πράγματα για την αγάπη
που με έμαθε η ζωή και το σινεμά



Τι 'ναι αυτό που το λένε Αγάπη*;
Το Παιδί και το Δελφίνι(1957)


Την ψάχνεις, δεν την ψάχνεις, θε να ‘ρθει:
Μεσοτοιχίες (2011)

η ΑΓΑΠΗ, που είναι ένας κόσμος
μυστικός:
Frances Ha (2012)

που επιβραδύνει τον χρόνο:

Ερωτική επιθυμία (2000)



να μην πώ τον καταργει:

WALL·E (2008) 

και είναι μια υπόσχεση ευτυχίας:

Alphaville,(1965)

 
που  σε  κάνει να ονειρεύεσαι: 
Brazil (1985)


 και να μην φοβάσαι:


γιατί τίποτα δεν θέλει:


κι όταν φανείς αδύναμος, συγχωρεί:
Μηχανικά Πιάνα (1977)

αν και μερικές φορές...
είναι λιγάκι μπερδεμένο, ουφ:  

Ο Ειρηνοποιός (1975)


(Γόρδιος δεσμός)

κι αν κάτι παει στραβά: 
 Amour (2012)


δεν είναι τίποτα σαν πρώτα:  
 Persepolis (2007)


 μα ποτέ, ποτέ, δεν τελειώνει.
Ακόμη και μετά τους τίτλους του τέλους:

  Χαμένοι στη μετάφραση (2003)



* credits στον Βαγγέλη Κώστογλου που μου θύμισε τη Σοφία Λώρεν