Τη μικρή Марина Павленко,
που απαγγέλλει το Χειμωνιάτικο Απόγευμα του Πούσκιν,
μας συστήνει η Χριστίνα Βουμβουράκη με αφορμή τη λέξη του μήνα
ή για να λέμε την αλήθεια ολόκληρη: η Марина ήταν η αφορμή
για να γίνει η λέξη κορίτσι η λέξη του Γενάρη.
που απαγγέλλει το Χειμωνιάτικο Απόγευμα του Πούσκιν,
μας συστήνει η Χριστίνα Βουμβουράκη με αφορμή τη λέξη του μήνα
ή για να λέμε την αλήθεια ολόκληρη: η Марина ήταν η αφορμή
για να γίνει η λέξη κορίτσι η λέξη του Γενάρη.
А.С. Пушкин
Зимний вечер
Буря мглою небо кроет,
Вихри снежные крутя;
То, как зверь, она завоет,
То заплачет, как дитя,
То по кровле обветшалой
Вдруг соломой зашумит,
То, как путник запоздалый,
К нам в окошко застучит.
Наша ветхая лачужка
И печальна, и темна.
Что же ты, моя старушка,
Приумолкла у окна?
Или бури завываньем
Ты, мой друг, утомлена,
Или дремлешь под жужжаньем
Своего веретена?
Выпьем, добрая подружка
Бедной юности моей,
Выпьем с горя; где же кружка?
Сердцу будет веселей.
Спой мне песню, как синица
Тихо за морем жила;
Спой мне песню, как девица
За водой поутру шла.
Буря мглою небо кроет,
Вихри снежные крутя;
То, как зверь, она завоет,
То заплачет, как дитя.
Выпьем, добрая подружка
Бедной юности моей,
Выпьем с горя; где же кружка?
Сердцу будет веселей.
πηγή: http://feb-web.ru/feb/pushkin/
πηγή: http://feb-web.ru/feb/pushkin/
( Με τα "κοριτσίστικα" ακόμη ρωσικά μου σε ελεύθερη απόδοση η τελευταία στροφή: Η θύελλα καλύπτει με καταχνιά τα ουράνια, / δίνες χιονιού συστρέφοντας. / Μια σαν θηρίο αυτή ουρλιάζει, / μια κλαίει σαν παιδί. / Ας πιούμε, καλή μου φιλενάδα, / στη φτωχή μου τη νιότη! / Στη θλίψη ας πιούμε–πού είναι η κούπα;- / η καρδιά να ευθυμήσει.)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου