13 Απριλίου 2017

Παντελής Τρακίδης, «Σκλάβος της ελευθερίας»




Σκλάβος της ελευθερίας 
 

104ο βιβλίο
22/2/2017
Πρόταση Νίκου Ματενίδη
Ταυτότητα και εξώφυλλο βιβλίου από τη βάση της Βιβλιονέτ








Κλεοπάτρα Τσάκουρη
Η ηδονή της Ελευθερίας σε κάνει σκλάβο της, τίποτα δεν μπορείς να απολαύσεις με όλο σου το είναι, χωρίς να πληρώσεις το αντίτιμο. Στην περίπτωση του μυθιστορήματος του Παντελή Τρακίδη είναι η ελευθερία, η πολυπόθητη ελευθερία του νου, του σώματος, όλης της ύπαρξης του ανθρώπου που όλο την αναζητά, που όλο την χάνει, την ξαναβρίσκει, και πάλι από την αρχή. Μια ιστορία, δυο ιστορίες, πολλές σκηνές περισυλλογής, μοναδικές περιπλανήσεις στα πελάγη του κόσμου, στιγμές ατέλειωτης μοναξιάς, Βιβλίο τρυφερό, με γνώμονα την αγάπη στον άνθρωπο, μάλιστα στη γυναίκα, σαν κινητήριο μοχλό, σε κάθε σκέψη, σε κάθε κίνηση, σε κάθε απόφαση του ελεύθερου σκλάβου, της αναζήτησης του έρωτα των αισθημάτων του, της αναζήτησης του ίδιου του εαυτού του. Φίλος του παντοτινός το σκάφος του, μοναδική, αθάνατη αγαπημένη η θάλασσα. 

Βιολέττα Παπαδοπούλου
Η πρώτη συγγραφική προσπάθεια του δικού μας Παντελή, με ένα βιβλίο γεμάτο από τις ανησυχίες και τις αναζητήσεις του τις πνευματικές, ερωτικές, υπαρξιακές.
Αυτοβιογραφικό, μας περιγράφει όλο το διάβα του, τις περιπέτειες της παιδικής και εφηβικής του ηλικίας, θυμίζοντάς μας περιοχές και συνήθειες και των δικών μας αντίστοιχων χρόνων, το ξύπνημα των αισθήσεων και του πνεύματός του με την γνωριμία και τον συγχρωτισμό ανθρώπων που τον σημάδεψαν και, εντέλει, το αέναο ταξίδι του προς την ελευθερία, μέσα από τη γνώση, τα βιβλία και τη μεγάλη του αγάπη, τη θάλασσα.
Οι μεγάλοι έρωτες της ζωής του τον καθόρισαν και τον συντρόφεψαν.
Μόνο, που για μένα, ήταν, όλοι όσοι περιγράφονται στο βιβλίο, έρωτες άνισοι ή ανώριμοι και όχι έρωτες επί ίσοις όροις των δύο πλευρών.
Καλό και μακρύ ταξίδι, φίλτατε Παντελή, και αναμένουμε τα νέα σου πονήματα με ενδιαφέρον.

Κατερίνα Τσίχλα
Στο βιβλίο "Σκλάβος της ελευθερίας", συγγραφέας, αφηγητής και πρωταγωνιστής είναι το ίδιο πρόσωπο. Σε βάση μια απλής δομής τυχαίας συνάντησης, τα δύο κεντρικά πρόσωπα παίρνουν τους ρόλους του εξομολογητή και του εξομολογούμενου. Ο άνδρας με το συμβολικό όνομα Οδυσσέας εμφανίζεται ως ταξιδευτής κατ’ επάγγελμα, καθ' έξιν και κατά συνείδηση. Η έφηβη με το συμβολικό όνομα Ζωή δίνει την ώθηση, τον λόγο και την έμπνευση να ειπωθούν τα πεπραγμένα της ζωής του περιπλανώμενου. Με μια γραφή πολύ κοντά στη προφορικότητα, ο συγγραφέας ξεδιπλώνει πρωτοπρόσωπα και σε χρονική ακολουθία τις ρίζες, το περιβάλλον, τους τόπους, τα παιδικά χρόνια του ήρωα, επιμένοντας εμφατικά σε λεπτομερή και πιστά περιγραφική καταγραφή της πρώτης σεξουαλικής του σχέσης ως εκείνης που τον καθόρισε και τον όρισε διεκδικητή ζωής και συλλέκτη εμπειριών. Το τέλος της σχέσης τον οδηγεί κατά κυριολεξία, όπως κυριολεκτική είναι και όλη η ροή του βιβλίου, στο υπόγειο ενός παλαιοβιβλιοπωλείου. Εύκολα και άμεσα τα φιλοσοφικά βιβλία γίνονται οι μεγάλοι δάσκαλοι του, χτίζοντας την προσωπικότητα του. O δρόμος για τη λατρεία της θάλασσας αβίαστα χαράχτηκε και αυτός. Σαν το επόμενο φυσικό βήμα. Το βιβλίο βρίσκει τη ψυχή και τον προορισμό του στις περιγραφές των νερών των ήρεμων, των άγριων, των επικίνδυνων. Η πρώτη και τελικά προδοτική του αγάπη τον φέρνει στα όρια του θανάτου εκεί που η απόφαση για ζωή δεν μπορεί παρά να την καταστήσει αξιοβίωτη. Και σαν κύκλος που κλείνει, ο ήρωας ξαναζεί το ερωτικό παρελθόν του, γινόμενος ο ίδιος ο ενήλικας που μυεί ένα κορίτσι στην ηλικία- μεταίχμιο όπως ακριβώς ήταν και εκείνος. Πιθανά με την ίδια φιλοδοξία της δικής του δασκάλας να γράψει επάνω στο φρέσκο σώμα γνώσεις και εμπειρίες όπως αυτές που μεταδίδονται στις μη ισότιμες σχέσεις ακριβώς και εξ αιτίας αυτού. Ο συγγραφέας μας παρέδωσε το βιβλίο με τον εξαιρετικά ακριβόλογο τίτλο, έμπλεος αυτοπεποίθησης, τόλμης και αγάπης για τη χαρά όπου αναγνωρίζεται.