29 Αυγούστου 2014

Ανέστης Ευαγγέλου, "Ωδή σε μια γερασμένη μέδουσα"


Ανέστης Ευαγγέλου (1937-1994)
Πηγή φωτογραφίας:www.biblionet.gr


ΩΔΗ ΣΕ ΜΙΑ ΓΕΡΑΣΜΕΝΗ ΜΕΔΟΥΣΑ

Στα βρώμικα νερά του λιμανιού
μια μέδουσα επιζεί. 
Αγκομαχώντας,
με το δυσκίνητο και πλαδαρό κορμί της,
που έχασε το γαλάζιο του και γέμισε
φριχτά σημάδια του αναπόφευκτου,
βούλες του γένους της καταραμένες,
κινείται αργά μέσ' από κόπρανα
μεσ' από προφυλακτικά και πετρελαιοκηλίδες.

Εδώ γεννήθηκε, εδώ μεγάλωσε, εδώ έκανε
τα μαγικά ταξίδια της νεότητας
στα πέρατα του κόσμου: στον κυματοθραύστη.
Εδώ ερωτεύτηκε κι ανάστησε με τον καιρό
παιδιά κι εγγόνια για να χάσει, τέλος,
όλες τις αυταπάτες της, μία μία,
για θάλασσες τάχα πιο καθαρές που κάπου
-δεν μπορεί- πρέπει να υπάρχουν.

Κάθε πρωί τη βλέπω δακρυσμένος,
την προσκυνώ
και τη χαϊδεύω με το βλέμμα.
Είναι γριά, είναι άσχημη και μόνη πια
μέσα στο πλαδαρό κορμί της·  όμως επιμένει.
Μες στον μεγάλο υπόνομο του κόσμου
συντηρεί το είδος.

Ανέστης Ευαγγέλου, 
Η επίσκεψη και άλλα ποιήματα
Θεσσαλονίκη, 1987
              
                                             
 
Ο Ανέστης Ευαγγέλου διαβάζει ποιήματά του