10 Ιουλίου 2014

Γιώργος Καλιεντζίδης, "Μικρές σιωπές"


Γιώργος Καλιεντζίδης, Μικρές σιωπές

Μπρος στο παράθυρο περνούσαν άνθρωποι
- τυλιγμένα σώματα - μες στη φθινοπωρινή εσθήτα.
Τα βήματα τους αφημένα στη λάσπη
μπερδεύονταν ολοένα καθώς
έπεφτε η νύχτα και πολιορκούσε την πόλη.

Σκοντάφταν πάνω στις πέτρες 
που ’ριξαν χτες βράδυ τα παιδιά. 
Χτες είχε ήλιο και παίξαν ξένοιαστα, 
σήμερα η σιωπή τους μόνο.
Οι ανώνυμοι βιαστικοί μου φίλοι χάθηκαν 
εκεί στο φράξιμο της πολυκατοικίας. 
Πλάκωσε το βράδυ. Η πολιορκία τέλειωσε, 
μα το παράθυρο έμεινε εκεί.

Από τη συλλογή Μικρές σιωπές, 1981