Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγάπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγάπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30 Ιουνίου 2015

Η λέξη του μήνα: Αγάπη 13.11

Κλεοπάτρα Τσάκουρη
για τη λέξη του μήνα

Ελίζαμπεθ Μπάρετ Μπράουνιγκ (1806-1861)

Πώς σ΄αγαπώ;

Πώς σ’ αγαπώ;  Άσε με τους τρόπους να μετρήσω.
Μ΄ όλα τα βάθη και τα πλάτη και τα ύψη σ’ αγαπώ που η ψυχή μου αγγίζει όταν πέρα απ’ τον ορίζοντα ψηλαφίζει στα πέρατα της Ύπαρξης, την τέλεια Ευλογία.
Σ’ αγαπώ μέσα στις ήρεμες καθημερινές έγνοιες κάτω απ’ το φως του ήλιου, κάτω απ’ το φέγγος των κεριών.
Σ’ αγαπώ ελεύθερα, όπως οι άνθρωποι παλεύουν για το Δίκιο.
Σ’ αγαπώ αγνά, όπως εκείνοι που αποστρέφουν το κεφάλι παινέματα.
Σ’ αγαπώ μ’ εκείνο το πάθος, που άλλοτε έβαλα στα παλιά μου τα παράπονα, και με την παιδική μου πίστη σ’ αγαπώ.
Σ’ αγαπώ με τις ανάσες, τα χαμόγελα, τα δάκρυα όλης μου της ζωής.



DYER WAYNE W., Η ΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ, μετάφραση Άρλα Φύτρου, 1η έκδοση, εκδόσεις Δυναμική Επιτυχίας, Αθήνα, 1999, σ. 406                                                                                                
Πηγή φωτο: http://www.routledge.com

Η λέξη του μήνα: Αγάπη 13.10

Βιολέττα Παπαδοπούλου
για τη λέξη του μήνα





Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.
Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.
Είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται, είτε γλώσσαι παύσονται, είτε γνώσις καταργηθήσεται. Εκ μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος έλάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου. Βλέπομεν γαρ άρτι δι’ εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.
Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.
Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.
Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει
Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη.

·         Αποστόλου Παύλου: Α’ Επιστολή προς Κορινθίους, (ιβ´ 27 – ιγ´ 13). 

Η λέξη του μήνα: Αγάπη 13.9

Χριστιάνα Βέλλου
για τη λέξη του μήνα



Κλείτος Κύρου (1921-2006)Πηγή: http://www.biblionet.gr


Παλίρροια 

[...]
Είναι η αγάπη πολυδιάστατη δεν έχει
Ανταπόκριση δεν έχει τον τρόπο της δεν έχει
Το ταίρι της δεν έχει τα λόγια της πνίγεται
Στα συν και στα πλην δεν έχει το ανάλογο
Πάθος δεν βρίσκει τον κατάλληλο τρόπο και
Καταποντίζεται στην τύρφη και στην παραζάλη
Στις πιο καλές στιγμές
Βγάζει τα ρούχα της φοράει τα μέλη σου
Και τυλίγεται στη φλόγα του καλοκαιριού


Τα πουλιά και η αφύπνιση (1987)

Η λέξη του μήνα: Αγάπη 13.8

«Τι ‘ναι αυτό που το λένε αγάπη;», αναρωτιέται ο Γιάννης Φερμάνογλου, ενώ ο Μιχάλης Κακογιάννης τραγουδά «αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι»«Δεν σκοτώνουν την αγάπη, δεν τη ρίχνουν στη φωτιά», αναφωνεί ο Φίλιππος Γράψας, ενώ ο Ιάκωβος Καμπανέλης «Τι ωραία που είναι η αγάπη μου».


«Αγάπη μέσα στην καρδιά, φουρτουνιασμένη λαγκαδιά» βιώνει ο Νίκος Γκάτσος, ενώ για τον Αντρέα Μικρούτσικο «Η αγάπη είναι ζάλη»!




«Μεταμφιεσμένα ποιήματα αγάπης» μας παραδίδει η Λεία Χατζοπούλου-Καραβία, ενώ η Λιλή Ζωγράφου κλαίει γιατί «Η αγάπη άργησε μια μέρα»  και η Ελένη Χατζούδη-Τούντα προσπαθεί να καταλάβει «γιατί η αγάπη ήταν η φταίχτρα...» πάντοτε!








28 Ιουνίου 2015

Η λέξη του μήνα: Αγάπη 13.7

Μαρία Ντόντση,
γ
ια τη λέξη του μήνα

  
Αγάπη

Η Ειρήνη και ο γάτος Μία.
Μεγάλωσαν μαζί.
Δεν της χαλάει χατίρι.
Την συνοδεύει όταν η Ειρήνη
πηγαίνει στη θάλασσα.. μέχρι τη γωνία!
Και την περιμένει στη γωνία
να τη συνοδεύσει στο σπίτι.
Αγάπη Αμφίδρομη




23 Ιουνίου 2015

Η λέξη του μήνα: Αγάπη 13.6



Χριστίνα Βουμβουράκη
γ
ια τη λέξη του μήνα

Λίγα  πράγματα για την αγάπη
που με έμαθε η ζωή και το σινεμά



Τι 'ναι αυτό που το λένε Αγάπη*;
Το Παιδί και το Δελφίνι(1957)


Την ψάχνεις, δεν την ψάχνεις, θε να ‘ρθει:
Μεσοτοιχίες (2011)

η ΑΓΑΠΗ, που είναι ένας κόσμος
μυστικός:
Frances Ha (2012)

που επιβραδύνει τον χρόνο:

Ερωτική επιθυμία (2000)



να μην πώ τον καταργει:

WALL·E (2008) 

και είναι μια υπόσχεση ευτυχίας:

Alphaville,(1965)

 
που  σε  κάνει να ονειρεύεσαι: 
Brazil (1985)


 και να μην φοβάσαι:


γιατί τίποτα δεν θέλει:


κι όταν φανείς αδύναμος, συγχωρεί:
Μηχανικά Πιάνα (1977)

αν και μερικές φορές...
είναι λιγάκι μπερδεμένο, ουφ:  

Ο Ειρηνοποιός (1975)


(Γόρδιος δεσμός)

κι αν κάτι παει στραβά: 
 Amour (2012)


δεν είναι τίποτα σαν πρώτα:  
 Persepolis (2007)


 μα ποτέ, ποτέ, δεν τελειώνει.
Ακόμη και μετά τους τίτλους του τέλους:

  Χαμένοι στη μετάφραση (2003)



* credits στον Βαγγέλη Κώστογλου που μου θύμισε τη Σοφία Λώρεν