Oh captain, my captain

Dead Poets Society  /

Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών (1989)

Σκηνοθεσία: Peter Weir

Σενάριο: Tom Schulman

Ηθοποιοί: Robin Williams, Robert Sean Leonard, Ethan Hawke

«Ω, εγώ, ω ζωή των ερωτήσεων, χωρίς τελειωμό,

των ατέλειωτων τραίνων των άπιστων,

των πόλεων γεμάτων ανόητους.

Τι καλό έχουν αυτά, ω εγώ, ω ζωή;

Απάντηση.

Ότι είσαι εδώ, ότι η ζωή υπάρχει· και η ταυτότητα.

Ότι το παντοδύναμο παιχνίδι συνεχίζεται,

κι ίσως συνεισφέρεις μια στροφή».

Τα ποιήματα που διαβάζουν στην ταινία:

She Walks In Beauty - Lord Byron

The Ballad of William Bloat - Raymond Calvert

The Prophet - Abraham Cowley

To the Virgins, Make Much of Time - Robert Herrick

The Road Not Taken - Robert Frost

The Congo - Vachel Lindsay

A Midsummer Night's Dream - William Shakespeare

Sonnet XVIII - William Shakespeare

Περικοπή από το Ulysses - Alfred Lord Tennyson

Περικοπή από το Walden - Henry David Thoreau

O Captain My Captain - Walt Whitman

O Me! O Life! - Walt Whitman

Song of Myself XVI - Walt Whitman

Song of Myself Section 52 - Walt Whitman

 ''Αδράξτε την μέρα''

πηγές: http://tvxs.gr  

Εθνική Πινακοθήκη, Κυριάκος Συλφιτζόγλου

Εθνική Πινακοθήκη

στον Σεβάτ (1983-2012)

Ζωγραφιά Στεφανία Βελδεμίρη

Εγώ- Σεβάτ. Νωπογραφία

Εσύ- ΡεΪχάν. Ελαιογραφία σε μετάξι.

Εγώ και εσύ. Σινική

Το χωριό. Στυπόχαρτο

Το πατρικό. Πλαστικό σε λινάτσα

Το ποδήλατο. Λάδι σε καμβά

Ο πατέρας. Ξυλογραφία

Η μητέρα. Τέμπερα

Η αδελφή. Λινοτυπία

Δικά μας: Δύο νέα ποιήματα του Ηλία Κουτσούκου

Μπορείς μόνος σου να φτιάξεις θεατρικό σκηνικό

Ф. М.ДОСТОЕВСКИЙ В ПЕТЕРБУРГЕ. ОСЕНЬ.1985 г.
 (πηγή φώτο: http://www.liveinternet.ru )

Μπορείς να βαδίζεις στη Τσιμισκή με ψιλή βροχή

και να πέσεις πάνω στον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

που μόλις του ανοίγει την ομπρέλα ο Μίσκιν,

ενώ μπροστά τους βαδίζουν καυγαδίζοντας

οι αδερφοί Καραμαζόφ για το προκλητικό φουστάνι

που φοράει η Γκρούσενγκα…

Μπορείς στρίβοντας στην πλατεία Αριστοτέλους

να δεις τον Στάινμπεκ ν' αγοράζει σταφύλια της οργής

από ένα γύφτο που έχει χρυσά δόντια

κι ανεβαίνοντας προς την Εγνατία

να συναντήσεις τον Μπουκόβσκι που σου χαμογελά

κρατώντας μια μπύρα στ' αριστερό του χέρι

και στο δεξί του μια συλλογή του Φροστ

και να σου λέει 'δες πως μαζεύει γύρω του

 τα μαυροπούλια ο αθεόφοβος'

δείχνοντας σου έναν ντυμένο μες στα μαύρα κύριο
τον Έντγκαρ Άλαν Πόε...

Eπετειακά: Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
μέλη της Λέσχης μας μοιράζονται
αγαπημένα ή δικά τους ποιήματα

 

Νίκος Γρηγοριάδης (1931-2012)

Δειγματοληψία Β΄, 1η έκδοση Κώδικας, Αθήνα 1996

ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΙΛΩ

Και που μιλώ το ξέρω είναι ανώφελο

-ακούει ο καθένας αυτό που είναι έτοιμος

ν’ ακούσει. Τ’ άλλα περαστική βουή,

για λίγο ναρκώνουν τις αισθήσεις

κι ύστερα η ταραχή

και το φτερό του έρωτα μουσική

σκέπη.

Μόνος και πάλι με τον ουρανό.

(επιλόγή του Γιώργου Καλιεντζίδη)

 ---------------------------