Γιάννης Κιουρτσάκης - δυο βραβεία από τη Γαλλία

Τιμήθηκε  ο πεζογράφος, δοκιμιογράφος και μεταφραστής Γιάννης Κιουρτσάκης από το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας, με τον τίτλο του Ιππότη της τάξεως των τεχνών και των γραμμάτων (Chevalier de l’ordre des Arts et des Lettres), και τη Γαλλική Ακαδημία, με Βραβείο για τη συμβολή του στην ακτινοβολία της γαλλικής γλώσσας και λογοτεχνίας (Prix du rayonnement de la langue et de la littérature françaises).

Στη βάση της βιβλιονέτ διαβάζουμε: Ο Γιάννης Κιουρτσάκης γεννήθηκε το 1941 στην Αθήνα και σπούδασε νομικά στο Παρίσι. Ύστερα από μια σειρά μελέτες για τον Σεφέρη, τον Καραγκιόζη, την προφορική παράδοση και τον λαϊκό πολιτισμό, δούλεψε, μεταξύ 1995-2007, μια μυθιστορηματική και δοκιμιακή τριλογία με γενικό τίτλο "Το ίδιο και το άλλο" και με πειραματόζωο τον εαυτό του. Το 1986 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου και το 1996 με το Βραβείο μυθιστορήματος του περιοδικού "Διαβάζω".

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2015)	Γυρεύοντας στην εξορία την πατρίδα σου, Εκδόσεις Πατάκη
(2014)	Ελληνισμός και Δύση στο στοχασμό του Σεφέρη, Κέδρος
(2014)	Ο νεοελληνικός διχαμός και το μυστήριο της τέχνης, Εκδόσεις Πατάκη
(2012)	Το ζητούμενο του ανθρώπου, Εκδόσεις Πατάκη
(2011)	Το ζητούμενο του ανθρώπου, Εκδόσεις Πατάκη
(2009)	Ένας χωρικός στη Νέα Υόρκη, Ίνδικτος
(2007)	Το βιβλίο του έργου και του χρόνου, Κέδρος
(2003)	Η τρελή σοφία ή τα ανίερα ιερά, Νεφέλη
(2003)	Το πρόβλημα της παράδοσης, Νεφέλη
(2000)	Εμείς οι άλλοι, Κέδρος
(1996)	Προφορική παράδοση και ομαδική δημιουργία: Το παράδειγμα του Καραγκιόζη, Κέδρος
(1995)	Καρναβάλι και Καραγκιόζης, Κέδρος
(1995)	Σαν μυθιστόρημα, Κέδρος

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2016)	Πρακτικές και όρια της διαλογικότητας στον Μιχαήλ Μπαχτίν, Opportuna
(2015)	Για μια επιστημονική προσέγγιση του Καραγκιόζη, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
(2013)	Εισαγωγή στην ποίηση του Σεφέρη, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
(2011)	Ημερολόγιο 2012: Η δική μας Ελλάδα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2009)	Το όμορφο δεν είναι παρά η αρχή του τρομερού, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
(2008)	Ενσώματος νους, πλαισιοθετημένη γνώση και εκπαίδευση, Gutenberg - Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
(2007)	Κρήτη και λαϊκός πολιτισμός, Ταξιδευτής
(2000)	Άρωμα βιβλίου, Εκδόσεις Πατάκη
(1994)	Αφιέρωμα στον Αλέξανδρο Κοτζιά, Κέδρος
Μεταφράσεις
(2006)	Bakhtin, Mikhail, 1895-1975, Έπος και μυθιστόρημα, Πόλις
(2005)	Ricard, François, Το τελευταίο απόγευμα της Ανιές, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1999)	Otten, Michel, Ευρωπαϊκά γράμματα, Σοκόλη
(1998)	Προγκίδης, Λάκης, Η κατάκτηση του μυθιστορήματος, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1996)	Daniel, Jean, Ταξίδι στα όρια του έθνους, Πόλις
(1994)	Todorov, Tzvetan, 1939-2017, Κριτική της κριτικής, Πόλις
(1991)	Jacob, François, 1920-, Σμιλεύοντας το εσώτερο άγαλμα, Κέδρος - Ράππα
(1990)	Hamburger, Jean, Το μέλι και το κώνειο, Κέδρος - Ράππα
(1987)	Hamburger, Jean, Το λογικό και το πάθος, Κέδρος - Ράππα

 Πηγή: http://www.biblionet.gr

Μεγάλη Παρασκευή: "Ω γλυκύ μου έαρ..."

Του χρόνου και της μνήμης απόσταγμα είναι το να παίρνουν οι λέξεις το βάρος και το άρωμα που περιέχουν, όπως το τρίστιχο αυτό στο Εγκώμιο του Επιτάφιου Θρήνου της Μεγάλης Παρασκευής. Είναι το μοιρολόι της μάνας που η μελωδία του σε οδηγεί στο να το συλλαβίσεις. Κι αυτή η κοσμογονική αντίθεση δύο λέξεων στον ίδιο στίχο: "έδυ" και "κάλλος". Και τι μένει στο τέλος ως "επίγευση": το "έδυ" ή το "κάλος"; Η ελπίδα να απομένει το "κάλος". Ποιητική λιτότητα, υπερρεαλιστική σύνθεση και δυναμική σύζευξη. 

Γ.Κ.

Ω γλυκύ μου έαρ,

γλυκύτατόν μου τέκνον,

που έδυ σου το κάλλος;

Βρές νέες ιδέες / 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Τα trailers του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (3-13 Νοεμβρίου 2016), σε σκηνοθεσία Αργύρη Παπαδημητρόπουλου (Wasted Youth, Suntan), εμπνέονται από χαρακτηριστικές σκηνές αγαπημένων ταινιών του παγκόσμιου σινεμά και μας προκαλούν να ανακαλύψουμε νέες ιδέες. Απολάυστε τα: 

  

Αναγνωρίσατε τις ταινίες; 

•    Pulp Fiction /  του Κουέντιν Ταραντίνο (1994)
  
•   Τελευταία Εξοδος: Ρϊτα Χέιγουορθ / του Φρανκ Ντάραμποντ (1994)
•   Βασικό Ένστικτο / του Πολ Βερχόφεν (1992)
   

Τι είναι ο αγιασμός μαμά;

Την πρώτη ημέρα της σχολικής χρονιάς, πραγματοποιείται στα σχολεία της χώρας μας ο "Αγιασμός". Τα παιδιά συνηθίζουν να λένε: "Τη Δευτέρα έχουμε Αγιασμό" ή κάτι παρόμοιο. Τα περισσότερα, όμως, συσχετίζουν τη λέξη με την πρώτη μέρα της σχολικής χρονιάς και στην καλύτερη περίπτωση με "έναν παπά που πιτσιλάει τα παιδιά".

Επειδή τα παιδιά είναι οι μελλοντικοί εν δυνάμει  αναγνώστες, είτε το δούμε από την καθαρά θρησκευτική του πλευρά είτε σαν ένα έθιμο της πατρίδας μας, οι νέοι γονείς μπορούν να εξηγήσουν στα παιδιά τι σημαίνει η λέξη αγιασμός!

Αγαπάμε τις λέξεις, αγαπάμε τη σωστή χρήση τους και πάνω από όλα αγαπάμε τα παιδιά.

Αγίασμα έξω από ξωκλήσι

Αγιασμός, αποκαλείται η ιδιαίτερη, έκτακτη ακολουθία της Ορθόδοξης Εκκλησίας που υπενθυμίζει τη Βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό και κατά την οποία ο ιερέας καθαγιάζει το νερό με ευχές, επίκληση του Αγίου Πνεύματος και τριπλή εμβάπτιση του Τιμίου Σταυρού μέσα στο νερό.

Ο Μικρός Αγιασμός τελείται την πρώτη ημέρα κάθε μήνα και έχει δική του Ακολουθία.

Ο Μέγας Αγιασμός είναι το σπουδαιότερο φάρμακο της Ορθόδοξης Εκκλησίας μετά τη Θεία Κοινωνία και γι’ αυτό μεταλαμβάνουμε του αγιασμού πριν να λάβουμε το αντίδωρο, ενώ, αντιθέτως, ο μικρός Αγιασμός, ως τέταρτος κατά σειράν δυνάμεως, λαμβάνεται μετά το αντίδωρο. Μέγα Αγιασμό λαμβάνουν και όσοι δεν έχουν τις προϋποθέσεις και την ανάλογη προετοιμασία για τη Θ. Μετάληψη.

Ο Μέγας Αγιασμός συνδέεται άμεσα με το μυστήριο της Μετανοίας και την Εξομολόγηση,καθ’ ότι η αρχή του ανάγεται στο βάπτισμα μετανοίας του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, το οποίο ενεργοποιήθηκε και ολοκληρώθηκε με την Παρουσία και την Βάπτιση του Κυρίου μας στον Ιορδάνη ποταμό.

Στις 5 Ιανουαρίου, τελείται στους Ορθοδόξους Ιερούς Ναούς η Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού και εν συνεχεία οι ιερείς θα αγιάσουν τα σπίτια όσων χριστιανών το επιθυμούν και το ζητήσουν.

Η ίδια Ακολουθία θα τελεσθεί και αύριο, εορτή των Θεοφανείων, κατά την οποία εορτή πανηγυρίζουμε με το γεγονός της Φανερώσεως επί της γης του Χριστού ως Μονογενούς Υιού και λόγου του Θεού Πατρός. Ταυτοχρόνως εορτάζουμε και τη φανέρωση της Αγίας Τριάδας, καθ’ ότι, όπως ψάλλει η Εκκλησία μας «Τριάδος η φανέρωσις εν Ιορδάνη γέγονεν». Ο αγιασμός και των δύο ημερών, 5ης και 6ης Ιανουαρίου, είναι ίδιος. Δηλαδή έχει την ίδια αγιαστική δύναμη[citation needed].

Μερικοί, όμως, παρασυρόμενοι από το γεγονός ότι την παραμονή των Θεοφανείων παραλείπεται η ανάγνωση της πρώτης μεγάλης Ευχής ισχυρίζονται ότι, ένεκα αυτής της ελλείψεως, ο αγιασμός της 6ης Ιανουαρίου είναι μεγαλυτέρας αγιαστικής χάριτος. Οι υποστηρικτές αυτής της απόψεως δεν έχουν δίκιο, διότι η παραλειπομένη ευχή δεν είναι αγιαστική αλλά κηρυκτική. Αναλύει θεολογικά το νόημα της εορτής χωρίς, όμως, να περιέχει επίκληση της αγιαστικής Θ. Χάριτος.

Πραγματική διαφορά αγιαστικής δυνάμεως υπάρχει μεταξύ του Μεγάλου Αγιασμού και του Μικρού αγιασμού που τελείται στην αρχή κάθε μηνός.

Η διαφορά αγιαστικής Χάριτος Μικρού και Μεγάλου Αγιασμού δεν είναι ποιοτική αλλά ποσοτική. Δεν διαφέρει η ποιότητα της Θ. Χάριτος, η Οποία είναι η αυτή πάντοτε αλλά διαφέρει η ποσότητα. Το ίδιο συμβαίνει και με την Ιερωσύνη. Και οι τρεις βαθμοί της, Επίσκοπος, Πρεσβύτερος, Διάκονος έχουν λάβει την ίδια ποιότητα Θ. Χάριτος αλλά όχι την ίδια ποσότητα και γι’ αυτό υπάρχει διαφορά στην ενέργεια των τριών βαθμίδων της Ιερωσύνης.

Στα Θεοφάνια είθισται στις παραθαλάσσιες περιοχές να αγιάζονται τα ύδατα της θάλασσας. Κατά την τελετή ο ιερέας πετά το σταυρό στη θάλασσα και πιστοί βουτούν για να τον ανασύρουν. Σε περιοχές που δεν είναι παραθαλάσσιες η τελετή μπορεί να γίνει σε ποτάμι, λίμνη ή και σε υδραγωγείο.

Για την καλή τύχη του σπιτιού - επιχείρησης και την απομάκρυση κακών δαιμονίων, καλείται ιερωμένος για να τελέσει αγιασμό, ιδιαίτερα κατά τα εγκαίνια επιχείρησης και την αρχή νέας οικογένειας.

Αντίστοιχα, στην αρχή της νέας σχολικής χρονιάς τελείται αγιασμός στα σχολεία στην Ελλάδα.

Δεν είναι γνωστό πότε και γιατί καθιερώθηκε ο αγιασμός των υδάτων αφού στην Καινή Διαθήκη δεν εμφανίζεται τέτοια διαδικασία με τη σημερινή έκταση και υπόσταση, θεωρείται ότι αυτό έγινε τα πρώτα χριστιανικά χρόνια και πάντως πριν από τον 4ο αιώνα μ.Χ. Ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄ διαμόρφωσε οριστικά την ακολουθία του αγιασμού.

Τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας θεωρούν ότι ο αγιασμός είναι προστατευτικός και για το λόγο αυτό πίνουν αγιασμό και στη συνέχεια φυλάσσουν μπουκαλάκια με αυτόν, είτε αυτό τον Θεοφανείων, είτε από το μηνιαίο (μικρό) αγιασμό.

Στην ελληνική λαογραφία, τα δωδεκαημερίτικα πνεύματα ή αλλιώς Καλικάντζαροι που βρίσκονται όλο το υπόλοιπο διάστημα του χρόνου κάτω από τη γη, βγαίνουν και κάνουν χίλιες δυο αταξίες. Ενοχλούν τις νοικοκυρές, κλέβουν τηγανίτες, κάνουν θορύβους, αλλά στη γιορτή των Θεοφανίων με τον αγιασμό των υδάτων εξαφανίζονται στα έγκατα της γης. Για το σκοπό αυτό, οι νοικοκυρές ρίχνουν τον αγιασμό με τη βοήθεια κλαδιού από βασιλικό σε όλο το σπίτι για να τα διώξουν.

Πηγή: wikipedia

Του Πόντου η μνήμη

Πού είστεν κι αραεύω σας τ' ομμάτ(ι)α μ' εθολώθαν*

Κι όμως, αυτοί που χάθηκαν

τα άσπρα κόκαλα της μνήμης τους αναζητούν

στη δική σου συννεφιασμένη αναζήτηση.

Τριακόσιες πενήντα τρεις χιλιάδες σιωπές

σκαρφαλωμένες στα κάγκελα της ιστορίας

φωνάζουν: αδά είμες!**,

σ' έναν κόσμο που ανταλλάσσει με ομόλογα τα πιστεύω του.

Τι να σκέφτεται στην αιώνια μνήμη του ο Παναγιώτης

που έδωσε το πρόσταγμα: "Το δικό του ο καθένας",

όταν τέλειωσε το ρακί και το κρασί,

κι έτσι σώπασαν τα μωρά και δεν τους άκουσαν οι Τσέτες;

Και χρόνια να πατάς σε δυό πατρίδες και

πιο πολύ να ονειρεύεσαι την πρώτη, που γεννήθηκες

και να θες εκεί να φασκιώσεις όσα δεν έζησες.

*Ο τίτλος του ποιήματος είναι δάνειο-στίχος από το ποίημα του Νίκου Θ. Γρηγοριάδη, Πού είστεν κι αραεύω σας, από τη συλλογή Μαύρες Ακτές (1994)
[πού είστε και σας αναζητώ, τα μάτια μου θολώσαν']

** εδώ είμαστε!:

Χριστός Ανέστη, σα να 'ταν χθες

Σήμερα, γινόμαστε πάλι παιδιά μέσα από τις σελίδες παλαιών αναγνωστικών.
Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι:

Από τα "ΚΡΙΝΟΛΟΥΛΟΥΔΑ",
της Β' Δημοτικού
www.lifo.gr/

Από την "ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"
της Β' Δημοτικού
www.lifo.gr/

Από τα "ΠΑΙΔΑΚΙΑ"
www.lifo.gr/

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Εδώ θα βρείτε διαθέσιμα να τα ξεφυλλίσετε αναγνωστικά :
Παλιά Σχολικά Αναγνωστικά σε pdf (free download)

Εχθές που ήταν Πρωταπριλιά

False alarm!
Πρωταπριλιάτικη "αλήθεια" ήταν
η διακοπή της λειτουργίας του blog της Λέσχη μας!
Συνεχίζουμε καθημερινά
να μοιραζόμαστε τα νέα μας, εμπειρίες ανάγνωσης,
και θέματα γύρω από τα βιβλία και το διάβασμα.

εικονογράφηση απ τον  Robert Neubecke
πηγή: www.slate.com

Από την ιστοσελίδα του Νίκου Σαραντάκου αντιγράφουμε το ποίημα "Πρωταπριλιά" του Γεώργιου Σουρή, το οποίο δημοσιεύτηκε στο πρώτο τεύχος του Ρωμηού, της έμμετρης εφημερίδας που έβγαζε ο Σουρής, στις 2 Απριλίου 1883. (Η ορθογραφία είναι προσαρμοσμένη από τον Ν. Σαραντάκο)

 

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ

Εχθές ημέρα Πρωταπριλιάς,

εσυλλογίσθη κι ο βασιλιάς

να παραιτήσει το τόσο γλέντι,

τους περιπάτους και το ραχάτι,

σπαθί να βάλει κι αυτός λεβέντη,

και στων εχθρών του να μπει το μάτι.

Εχθές ημέρα Πρωταπριλιάς,

κι ο δεύτερός μας ο βασιλιάς,

ο σιρ Τρικούπης με τα φωκόλα

εσκέφθη μία δουλειά χρυσή,

οι νέοι φόροι να βγουν απ’ όλα,

κι απ’ τον καπνό μας κι απ’ το κρασί.

Εχθές που ήταν Πρωταπριλιά,

αποφασίσαν κι οι Τραπεζίτες,

να μη φτωχαίνουν τον κόσμο πλια,

και ούτε να ’χουν κρυφούς μεσίτες·

κι απ’ τα καλά των και τους παράδες

να πάρουν μέρος κι οι φουκαράδες.

Εχθές που ήταν Πρωταπριλιά,

αποφασίσαν κι οι λωποδύτες

να πιάσουν άλλη καλή δουλειά,

κι έτσι να γίνουν χρηστοί πολίτες·

κι ο Κοσσονάκος* να ησυχάζει,

και στο Δελτίο να μη τους βάζει.

Εχθές που ήταν Πρωταπριλιά,

κι η εταιρεία του Γκαζ ακόμη

εσυλλογίσθη πως πρέπει πλια

να πλημμυρίσουν με φως οι δρόμοι·

και όταν φέγγει λαμπρό φεγγάρι

να μην αφήνει σβηστό φανάρι.

Εχθές που ήταν Πρωταπριλιά,

εσκέφθη κι όλη η Ρωμιοσύνη

να φασκελώσει την τεμπελιά

και προκομμένη κι αυτή να γίνει·

να λείψει τόση κλεψιά και ψέμα

και τη σημαία να βάψει μ’ αίμα.

*Κοσσονάκος ήταν ο αρχηγός της αστυνομίας.

H Λέσχη Ανάγνωσης της ΕΡΤ3 σας εύχεται καλό μήνα

Η Λέσχη Ανάγνωσης της ΕΡΤ3 σας εύχεται καλό μήνα με μια ζωγραφιά του Γιάννη Τσαρούχη , μ' ένα τραγούδι  των Μάνου Ελευθερίου και Δήμου Μούτση, και με μια παροιμία.

"Το Φλεβάρη μη φυτέψεις, ούτε να στεφανωθείς, 
Τρίτη μέρα μη δουλέψεις, Σάββατο μη στολιστείς".

Πηγή εικόνας: Φλεβάρης, Γιάννης Τσαρούχης

Ακούστε το τραγούδι:

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μουσική: Δήμος Μούτσης

Τρταγούδι: Πετρή Σαλπέα

Άγιος Φλεβάρης

Στα εννιακόσια δέκα οχτώ

από την Μικράν Ασία

μου `στειλες κάρτες με στρατό

και με την Αγιά Σοφία

Κι αυτά συμβαίνουν στον καιρό

Μ’ από τότε μέχρι εδώ

σπίτι μείναμε μόνο δυο

ο Άγιος Φεβρουάριος κι εγώ 

Πρόσφυγα σ’ έριξαν εδώ

κι ο χάρος έξι βήματα

στα χρόνια που `ρθα να σε δω

μέσα στα παραπήγματα

Κι αυτά συμβαίνουν στον καιρό

Τι θα πει κάλπικη;

Η Κάλπικη λίρα του Γιώργου Τζαβέλλα, γνήσιο αριστούργημα του ελληνικού κινηματογράφου, είναι η πρώτη ελληνική σπονδυλωτή ταινία. Αποτελείται από τέσσερις αυτοτελείς ιστορίες οι οποίες συνδέονται με μία κάλπικη λίρα. 

Η υπόθεση αφορά μία λίρα κάλπικη, που δημιουργήθηκε από τον  πρωταγωνιστή της πρώτης από τις 4 ιστορίες, δηλαδή τον Βασίλη Λογοθετίδη. Η λίρα, όμως, δεν καταφέρνει να προσφέρει στους κατόχους της εκείνα που ονειρεύονται -τα πλούτη. Η ταινία είναι μια ηθογραφία της κοινωνίας του '50, με την ιδιαίτερη οπτική γωνία του σκηνοθέτη και σεναριογράφου της Γ. Τζαβέλλα.

Παρακολουθούμε παρακάτω την τρίτη ιστορία, Το κοριτσάκι με τη λίρα, επίκαιρη και διαχρονική: 

• Ορέστης Μακρής Βασίλης Μαυρίδης
• Λαυρέντης Διανέλλος... Αναστάσης
• Μαρία Καλαμιώτου... Φανίτσα
• Λέλα Πατρικού... Κα Μαυρίδου
• Πέρσα Βλάχου... νοικάρισσα του Μαυρίδη
• Ταϋγέτη (Μπασούρη)... περαστική στο θάνατο του Αναστάση
• Λούλα Ιωαννίδου... μητέρα Φανίτσας

 Πηγές: www.myfilm.gr/ Η Κάλπικη Λίρα (The Counterfeit Coin) του Γιώργου Τζαβέλλα (1955)

                http://pisostapalia.blogspot.gr/Η ΚΑΛΠΙΚΗ ΛΙΡΑ (1955) 

Aujourd'hui, nous sommes tous francais

Το «ΝΟΗΣΙΣ» της επιστήμης και της τεχνολογίας

Το «ΝΟΗΣΙΣ», το  Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας ξεκίνησε το 2004, στη Θεσσαλονίκη, το μαγευτικό ταξίδι του στην επιστήμη, την τεχνολογία, τον τεχνολογικό μας πολιτισμό. Και στο ταξίδι αυτό μάς προσκάλεσε αμέτρητες φορές, μικρούς και μεγάλους. Και μας μίλησε με απλό τρόπο για δύσκολα επιστημονικά και τεχνολογικά πράγματα. Μας μάγεψε με τον ολοστρόγγυλο θόλο του και τις τρισδιάστατες προβολές του. Το «ΝΟΗΣΙΣ» έγινε σημείο αναφοράς, ακόμη και από εκείνους που δεν το έχουν επισκεφθεί, αλλά άκουσαν κάτι γι αυτό.

Είμαστε βέβαιοι ότι θα συνεχίσει τα ταξίδια του, εδώ στη Θεσσαλονίκη, ότι θα μας μαθαίνει και θα μας μαγεύει όλους. 

Η ψήφος ή ο ψήφος, το "μαύρο" και το "δαγκωτό" των εκλογικών αναμετρήσεων

Η ψήφος ή ο ψήφος

Η ψήφος σήμερα, 20 Σεπτεμβρίου 2015, έχει την τιμητική της. Φόρεσε τα καλά της και με την ανατολή του ήλιου μεταμορφώθηκε σε πολυπόθητη κόρη που όλοι (τα κόμματα και οι υποψήφιοι βουλευτές) την αναζητούν, την ποθούν, την επιθυμούν. Με τη δύση του ήλιου επιστρέφει στη δική της μοναξιά με ολίγη θλίψη, γιατί δεν "θα λάβουν τα όνειρα εκδίκηση" και γιατί στα χείλη των περισσοτέρων ομιλητών αλλάζει γένος, και Η ΨΗΦΟΣ γίνεται Ο ΨΗΦΟΣ, κάπως σαν ο ψόφος δηλαδή. 

Διακοπές σε... βιβλία

Πηγή εικόνας: Καλοκαίρι και βιβλία

Για μερικούς ανθρώπους τα βιβλία είναι καλή παρέα για την παραλία, και για άλλους, πάλι, η καλύτερη παρέα για την παραλία είναι η θάλασσα και το κολύμπι.

Στην περίπτωση όμως που το καλοκαίρι δεν θα βρεθείτε σε κάποια παραλία, ίσως τα βιβλία να είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να πάτε... διακοπές.

Κάντε "διακοπές" από την επικαιρότητα, τις κακές σκέψεις, κάντε "διακοπές" με μερικά καλά βιβλία. Ο ήχος μιας ακόμη σελίδας, καθώς τη γυρίζεις, μπορεί να σβήσει τον ήχο της τηλεόρασης.

Δεν προτείνουμε συγκεκριμένα βιβλία, αλλά προτείνουμε ανεπιφύλακτα το βιβλίο σαν μια καλή λύση στο πρόβλημα: πού να πάω διακοπές;

Τί σημαίνει ΑΤΜ;

Σήμερα ανατρέχουμε στο www.euretirio.com, ένα διαδικτυακό λεξικό οικονομικών όρων και ορισμών, για να μάθουμε τι ακριβώς σημαίνει ΑΤΜ.
Ο όρος ΑΤΜ (Αutomated Τeller Μachine) στα ελληνικά αποδίδεται ως Αυτόματη Ταμειολογιστική Μηχανή. Πρόκειται για ηλεκτρονικές συσκευές που παρέχουν στους πελάτες ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος τη δυνατότητα διεκπεραίωσης οικονομικών συναλλαγών σε δημόσιο χώρο χωρίς την ανάγκη παρέμβασης υπαλλήλου, ακόμα κι αν η τράπεζα είναι κλειστή.

Τις τελευταίες ημέρες, μια που ο Έλληνας δεν χάνει εύκολα το χιούμορ του, έχουν κάνει την εμφάνιση τους και άλλες εκδοχές στο 
δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο twitter. Παραθέτουμε μερικές  από αυτές:

AUT⭕CORRECT ‏@ThemisIV

Αναμένεται Τρίτο Μνημόνιο 

Constantine® @per_sempre_

Αποχαιρετίστε Τη Μέρκελ

~Γυριστρούλα~ @OliviaMeLeneRe

Αύριο Τρώμε Μακαρόνια

Clandestino® ‏@meltakos

Άσε Τρώτε Μεθαύριο 

Τζακ ον δε ροξ @tasospaok123

Άδειο Το Μηχάνημα

Mythodea @Mythodea_g
Τα λεφτά είναι ΑΤΜός

Περί δανείων και άλλων τινών (συνέχεια)

   

Το τερατώδες είδωλο της Ευρώπης

Κώστας Γουλιάμος

Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2014
112 σελ.
ISBN 978-960-398-428-3, [Κυκλοφορεί]
Τιμή € 7,22

Μια συνοπτική αλλά εμπεριστατωμένη μελέτη στην οποία διατυπώνονται διεισδυτικές παρατηρήσεις και σχόλια για την κλιμάκωση της καπιταλιστικής κρίσης στην Ευρώπη. Αποδομώντας τη ρητορική του φαντασιακού των ευρωκρατών, ο Κώστας Γουλιάμος επιχειρεί μια κριτική ανάγνωση και διάγνωση της υπερτροφίας του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Υποστηρίζει με αδιάσειστη επιχειρηματολογία ότι η ανασύνθεση του καπιταλισμού και η επιβολή νεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών από το έθος του "διευθυντηρίου των Βρυξελλών" οδηγεί στην εμπέδωση κουλτούρας κρίσης και δημιουργεί έναν επικίνδυνο και χαοτικό κόσμο. Παράλληλα, δείχνει με ευκρίνεια πως η Ευρωπαϊκή Ένωση -στρατιωτική περιφέρεια του ΝΑΤΟ και υποκατάστατο του υπερκαπιταλιστικού κοσμοπολιτισμού, αλλά και του ευρωπαϊκού εθνικισμού-έχει κατεδαφίσει τις εργασιακές σχέσεις, έχει διαβρώσει τους δημοκρατικούς θεσμούς και έχει υπονομεύσει τη συμμετοχική πολιτική μέσα από έναν ιστό νεοφιλελεύθερων συνθηκών δια των οποίων καταργείται επί της ουσίας ο "πολίτης" και διαλύεται η "πόλη".

Οι συμφορές του δανεισμού

(Περί του μη δειν δανείζεσθαι) 
Πλούταρχος
μετάφραση: Πολυξένη Παπαπάνου

Νεφέλη, 2011
50 σελ.
ISBN 978-960-504-011-6, [Κυκλοφορεί]
Τιμή € 7,50

Οι "Συμφορές του δανεισμού: (Περί του μη δειν δανείζεσθαι)" ανήκουν στα "Ηθικά" του Πλούταρχου. Η ιδιαίτερη ζέση με την οποία ο, συνήθως ήπιος και χαμηλών τόνων, συγγραφέας τους επιδίδεται στην κατακεραύνωση του φαινομένου του αλόγιστου δανεισμού (από την πλευρά των οφειλετών), καθώς και της απληστίας και της βαναυσότητας των πιστωτών, στρέφοντας εναντίον τους όλο το ρητορικό του οπλοστάσιο, οδήγησε αρχικά τους μελετητές στο να αμφισβητήσουν την πατρότητα του κειμένου και στη συνέχεια στο να το θεωρήσουν νεανική ρητορική άσκηση, εκλαμβάνοντας τη φλόγα του ως "juvenilis ardor".

Η νεότερη έρευνα ωστόσο έχει καταδείξει πλέον ότι πρόκειται για έργο της ώριμης περιόδου του Πλούταρχου, και συγκεκριμένα για ομιλία γραμμένη το νωρίτερο το 92 μ.Χ., αν όχι πολύ αργότερα. Πιθανότατα εκφωνήθηκε στην Αθήνα, που, όπως και άλλες ελληνικές πόλεις, μαστιζόταν από τις συνέπειες της υπερχρέωσης σε εγχώριους, αλλά κυρίως ξένους, ως επί το πλείστον Ιταλούς, πιστωτές και στους αντιπροσώπους τους. Ο Πλούταρχος, με μεγάλη ευαισθησία, φωτίζει ένα σοβαρότατο και πολυδιάστατο πρόβλημα της εποχής του. Συγχρόνως κατορθώνει, χάρη στην αμεσότητα, την ψυχολογική οξυδέρκεια, το (ενίοτε μαύρο) χιούμορ και το πάθος του, να μην αφήσει αδιάφορο ούτε τον αναγνώστη των δικών μας ημερών - κάθε άλλο.

Ζωή για κατανάλωση

Zygmunt Bauman
μετάφραση: Γιώργος Καράμπελας

Πολύτροπον, 2008
200 σελ.
ISBN 978-960-6840-16-6, [Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή]
Τιμή € 19,17

Ποιο είναι το σημαντικότερο και καλύτερα φυλασσόμενο μυστικό της σύγχρονης κοινωνίας των καταναλωτών;

Το άτομο-καταναλωτής μετασχηματίζεται σε προωθητή και ταυτοχρόνως προωθούμενο εμπόρευμα. Αγαθά και πωλητές εμπορεύματα και εμπορευόμενοι, είναι όλοι ένοικοι στον ίδιο κοινωνικό χώρο, εκείνο της αγοράς. 

Η δοκιμασία που καλούνται να περάσουν τα άτομα προκειμένου να αποκτήσουν τα κοινωνικά "βραβεία" που ορέγονται, απαιτεί τη μετάπλασή τους σε ελκυστικά προϊόντα. Οι ανθρώπινες σχέσεις αποικίζονται από κοσμοθεωρίες και συμπεριφορές που γεννιούνται στην καρδιά της αγοράς.

Στο νέο του αυτό βιβλίο, ο μεγάλος κοινωνικός στοχαστής Ζίγκμουντ Μπάουμαν, εξετάζει τον αντίκτυπο των καταναλωτικών στάσεων και προτύπων συμπεριφοράς σε ποικίλες, φαινομενικά ασύνδετες, όψεις της κοινωνικής ζωής: την πολιτική και τη δημοκρατία, τoυς κοινωνικούς διαχωρισμούς και τη διαστρωμάτωση, τις κοινότητες, τη δημιουργία ταυτότητας, την παραγωγή και χρήση της γνώσης και τις προτιμώμενες αξίες.

Πηγή: http://www.biblionet.gr