Eπετειακά: Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Ποδηλάτισσες 
Της Αρχοντούλας Διαβάτη 

Παίζαμε σπιτάκια με την Πασχαλιά.Τσικλιντάν, έτσι άρχιζε το παιχνίδι. Επίσκεψη η μια στο νοερό σπίτι της άλλης. Πλύσιμο, μαγείρεμα, παιδιά, ένας άντρας απών αλλά υπονοούμενος.

«Εγώ θα έχω μαγειρέψει γιουβαρλάκια», λέγαμε κάποτε ως υπότιτλο στις άυλες δραστηριότητές μας, καθώς χτυπούσαμε νοερά αυγολέμονα σε ανύπαρκτα πιάτα. Τα πραγματικά μας σπίτια χαμηλά με αυλή κοιτάζονταν όλη μέρα το ένα απέναντι στο άλλο. Μετά δόθηκαν αντιπαροχή κι ύστερα πάλι μετά από γάμους κι αληθινά παιδιά ήρθαμε ξανά σε αντικριστά διαμερίσματα οι παλιές φιλενάδες. Φύγαμε πάλι μετά σε μεγαλύτερο σπίτι και τώρα με την κρίση μας δέχτηκε το παλιό φιλόξενο κέλυφος –τα παιδιά φευγάτα σαν τα πουλιά– και πίσω δυο σύζυγοι συνταξιούχοι, απογυμνωμένοι από προσχήματα και προορισμό, να προσπαθούν να απολαύσουν στο ρελαντί τα πράγματα που χαίρονταν στο φτερό χρόνια τώρα στα ένδοξά τους νιάτα.