Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και η "αναρμοδιίως γνωματεύουσα [κυβέρνηση]"

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, 26 Οκτωβρίου 1912

Διαβάζουμε στο βιβλίο του Κώστα Τομανά, Χρονικό της Θεσσαλονίκης, 1875-1920, εκδόσεις Νησίδες: « Τα ελληνικά στρατεύματα με αρχιστράτηγο τον διάδοχο Κωνσταντίνο καταλαμβάνουν στις 11 Οκτωβρίου τα Σέρβια, στις 12 την Κοζάνη, στις 16 την Βέροια και πορεύονται προ το Μοναστήρι. Ξεσπάει τότε η σύγκρουση Κωνσταντίνου και Βενιζέλου, της στενά στρατιωτικής και της ευρύτερα πολιτικής αντίληψης, που αποτελεί προοίμιο του μετέπειτα Εθνικού Διχασμού. Ο Βενιζέλος, προϊστάμενος του διαδόχου ως υπουργός των Στρατιωτικών, του στέλνει το ακόλουθο τηλεγράφημα: Α.Β.Υ. διάδοχον Κωνσταντίνον

Μουσείο Βαλκανικών Πολέμων: http://www.army.gr

Αναμένω να μοι γνωρίσετε περαιτέρω διεύθυνσιν ην θα ακολουθήσει η προέλασις του στρατού. Παρακαλώ μόνον να έχετε υπ’ όψιν ότι σπουδαίοι εθνικοί λόγοι επιβάλλουν να ευρεθώμεν όσον το δυνατόν ταχύτερον εις Θεσσαλονίκη.

Ο Κωνσταντίνος απαντά:

Η κατεύθυνσις της υποχωρήσεως του εχθρού και αι προθέσεις του είναι εκείνες που θα καθορίσουν την προέλασιν της υπ’ εμέ στρατιάς. Ζητώ να παύσει η κυβέρνησις αναρμοδίως γνωματεύουσα και εκ του μακρόθεν αναμιγνυομένη εις τας πολεμικάς επιχειρήσεις.

Ο Βενιζέλος συντάσσει τηλεγράφημα με το οποίο διατάζει τον διάδοχο να παραδώσει άμα τη λήψει της παρούσης την διοίκησιν της στρατιάς εις τον αρχηγόν του Γενικού Επιτελείου και να αναχωρήσει πάραυτα δι’ Αθήνας, τιθέμενος εις την διάθεσιν του Υπουργείου Στρατιωτικών.

Αφιέρωμα: Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, 26 Οκτωβρίου 1912

Πηγή φωτο: http://www.sansimera.gr/articles

Στο σημερινό δημοσίευμα επικεντρώνουμε την προσοχή μας στον Χασάν Ταχσίν Πασά, τον διοικητή της Θεσσαλονίκης ο οποίος την παρέδωσε αμαχητί στον ελληνικό στρατό. Είναι γνωστή η διαμάχη Ελευθέριου Βενιζέλου και διαδόχου Κωνσταντίνου για το προς τα που έπρεπε να κινηθεί ο ελληνικός στρατός. Υπερίσχυσε η άποψη του Βενιζέλου και ο ελληνικός στρατός έφτασε έξω από τη Θεσσαλονίκη, στο χωριό Γέφυρα. Προς τη Θεσσαλονίκη βάδιζαν και βουλγαρικές στρατιωτικές δυνάμεις. Όποιος έφτανε πρώτος θα ήταν και ο νικητής του αγώνα αυτού, με "έπαθλο" τη Θεσσαλονίκη. Αυτό προέβλεπε η συμφωνία των συμμάχων στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο. Η στάση του Ταχσίν Πασά στη διαδικασία παράδοσης της πόλης και η ιστορία του είναι σχεδόν άγνωστα στους περισσότερους, όπως ελάχιστα γνωστή είναι και η ιστορία του γιου του, του Κενάν Μεσαρέ.