Η λέξη του μήνα (28.8): ο "χορός" της Ανθής Καραμανλή

 Η λέξη του μήνα

 

ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ
(13 Απριλίου 1926 – 3 Σεπτεμβρίου 1983) 

 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ
( 9 Μαρτίου 1921 - 16 Ιανουαρίου 1998)

Πηγή φωτο: αρχείο Ανθής Καραμανλή

Η λέξη του μήνα (28.7): ο "χορός" της Χριστιάνας Βέλλου

 Η λέξη του μήνα

 

 

Πιστεύω ότι σε αυτόν τον πλανήτη όλοι και όλα χορεύουν -άνθρωποι, φυτά, πουλιά-, όπως μπορούν και όπως αισθάνονται.

Η λέξη του μήνα (28.6): ο "χορός" της Κωνσταντίνας Χονδρογιάννη

 

 

Η λέξη του μήνα 

Πηγή φωτό:http://www.tovima.gr

Χορός είναι η κάθετη έκφραση οριζόντιων επιθυμιών.

George Bernard Shaw ( 1856-1950),

 Ιρλανδός συγγραφέας, Βραβείο Νόμπελ 1925

Η λέξη του μήνα (28.5): ο "χορός" της Στεφανίας Βελδεμίρη

 Η λέξη του μήνα

Στις αρχαίες τραγωδίες, ίδιας έντασης αστρικές εκρήξεις στο μυαλό και στην καρδιά μου, πραγματοποιούνται, από την παιδική ηλικία μέχρι τώρα, όποτε κι αν παρακολουθώ μια παράσταση, όταν ο χορός δρα στην σκηνή. Η ένταση των εκρήξεων δεν έχει επηρεαστεί μέχρι τώρα από κανέναν παράγοντα, ούτε καν από το αν η υπόλοιπη παράσταση μου αρέσει ή όχι. Στην Επίδαυρο, οι πιο καλύτερες εκρήξεις. Λατρεύω τον χορό στο αρχαίο δράμα, αλλά επίσης στα κάθε είδους δράματα που εξελίσσονται κοντά ή μακριά μου, πάντα μου λείπει ένας χορός από δίπλα.

Πηγή φώτο: exnografia

ΧΟΡΟΣ: Ομάδα δώδεκα και αργότερα (από την εποχή του Σοφοκλή) δεκαπέντε ατόμων που τραγουδούσε, ενώ παράλληλα χόρευε τα χορικά (που ανήκουν στα λυρικά μέρη της τραγωδίας). Ο Αριστοτέλης πιστεύει ότι οι τραγικοί ποιητές πρέπει να παρουσιάζουν το Χορό ως ένα από τα πρόσωπα της τραγωδίας· στον Ευριπίδη όμως ο Χορός δεν έχει συνήθως ουσιαστική συμμετοχή στη δράση, αλλά με τα άσματα του αντικαθρεφτίζει τα πάθη των ηρώων και στοχάζεται με αφορμή τις περιπέτειες και τα πάθη τους για θέματα, όπως είναι η ευτυχία, ο θεός, η τύχη κ.λ.π.

Ας μάθουμε περισσότερα για τον χορό:

Ένας από τους πολλούς αγαπημένους χορούς:

Πηγή ερμηνείας όρου: digitalschool

Η λέξη του μήνα (28.4): ο "χορός" της Ντίνας Παπαδοπούλου

Η λέξη του μήνα 

ISADORA DUNKAN-ΙΣΙΔΩΡΑ ΝΤΑΝΚΑΝ  (1877-1927)

Η Isadora Duncan, γεννήθηκε το 1877 και χαρακτηρίζεται ως η μητέρα του σύγχρονου χορού. Με το έργο και τη διδασκαλία της έδωσε καινούριο νόημα στην έννοια «χορός» και ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Μεγάλωσε μαζί με τα τρία αδέρφια της και τη μητέρα της, η οποία όντας πιανίστρια, εμφύσησε την αγάπη της για τις τέχνες στα παιδιά της. Έτσι η Isadora άρχισε να ασχολείται με τον χορό από πολύ μικρή ηλικία. Η αγάπη της Isadora για τον χορό ήταν τόσο έντονη που αποφάσισε να εγκαταλείψει τη δημόσια εκπαίδευση για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στην τέχνη. Παρ' όλα αυτά δεν ήταν αδιάφορη για την μάθηση. Αντίθετα, λάτρευε την ποίηση και την λογοτεχνία. Οι διδασκαλίες της Isadora ήταν ενάντια στις αυστηρές αρχές του κλασσικού μπαλέτου, το οποίο χαρακτήριζε κακόγουστο και αφύσικο. Υποστήριζε ότι ο χορός πρέπει να λειτουργεί ως μέσο έκφρασης και ψυχαγωγίας και όχι να καταπονεί και να περιορίζει τον χορευτή μέσω ανόητων κανόνων που εναντιώνονται με την φύση του ανθρώπου. Συνδυάζοντας την μουσική και την ποίηση, και αξιοποιώντας κάποια στοιχεία από το μπαλέτο, δημιούργησε ένα εξ' ολοκλήρου δικό της είδος χορού το οποίο διέφερε από τα υπάρχοντα χορευτικά είδη και παρουσίαζε έντονες αντιθέσεις με το κλασσικό μπαλέτο.

Ο τρόπος που χόρευε χαρακτηριζόταν από κομψότητα, χάρη, αιθέριες και γήινες κινήσεις, μελωδικότητα, και έντονη εκφραστικότητα. Η ίδια, μέσω της διδασκαλίας της, προωθούσε την ελευθερία κινήσεων, την φυσικότητα, τον αυτοσχεδιασμό και προσωπική έκφραση κάθε χορευτή. Στα χνάρια της Isadora βάδισαν χιλιάδες χορευτές, οι οποίοι εμπνεύστηκαν από την καινοτομία της για να αναπτύξουν τα δικά τους προσωπικά χορευτικά στιλ.

Η επιρροή που άσκησε η Isadora δεν περιορίστηκε στην χορευτική σκηνή. Την χορευτική απελευθέρωση της Duncan ακολούθησαν αλυσιδωτές αντιδράσεις πολλών καλλιτεχνών, που έψαχναν καινούρια μέσα έκφρασης, έμπνευσης και δημιουργίας. Πολλοί την θεωρούν μητέρα της μοντέρνας τέχνης.

Η Isadora Duncan ήταν μια απελευθερωμένη γυναίκα, με πολύ πρωτοποριακές για την εποχή της αντιλήψεις. Ο αντισυμβατικός τρόπος ζωής της είχε προκαλέσει κατά καιρούς θύελλες αντιδράσεων και σχολίων, αλλά η ίδια δεν απαρνήθηκε ούτε στιγμή τις αντιλήψεις της. Ήταν θεωρητικός του χορού, και ασκούσε κριτική στην σύγχρονη κοινωνία, στον πολιτισμό και στην εκπαίδευση. Υπήρξε ένθερμη υποστηρικτής του αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων της γυναίκας, και ονειρευόταν μια κοινωνική επανάσταση.

Απέκτησε δύο παιδιά εκτός γάμου από διαφορετικούς άνδρες, και παρά τον όρκο της να μείνει ανύπαντρη, μερικά χρόνια αργότερα παντρεύτηκε έναν άντρα κατά δεκαπέντε χρόνια νεότερό της. Η ζωή της ήταν γεμάτη ατυχή γεγονότα. Έχασε και τα δύο παιδιά της από πνιγμό, όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν μαζί με την νοσοκόμα τους έπεσε σε ποτάμι. Και δύο χρόνια μετά τον γάμο της ο άντρας της την άφησε και λίγο καιρό αργότερα αυτοκτόνησε. Ο θάνατός της ήταν εξίσου τραγικός με την πολυτάραχη ζωή της. Πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1927 σε ηλικία 50 ετών, όταν το φουλάρι που φορούσε πιάστηκε στη ρόδα του αυτοκινήτου, που οδηγούσε,  με αποτέλεσμα να πνιγεί μέχρι θανάτου όταν το αυτοκίνητο ξεκίνησε.

Ογδόντα-εννέα χρόνια μετά το θάνατό της, η Isadora εξακολουθεί να αποτελεί πηγή έμπνευσης για τους λάτρεις της τέχνης. Με το έργο της επανέφερε τον χορό σε υψηλή θέση ανάμεσα στις άλλες τέχνες και τον έφερε ξανά σε επαφή με τις ρίζες του ως ιερή τέχνη. Πολύ καλλιεργημένη και ανοιχτόμυαλη γυναίκα με ισχυρές απόψεις και κριτική σκέψη.

Η χορευτική της εικόνα ήταν εμπνευσμένη από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Χορεύοντας ξυπόλητη, με λυτά μαλλιά, αέρινα φορέματα, και χρησιμοποιώντας ολόκληρο το σώμα της για να εκφραστεί, η Duncan ανέβασε τον χορό σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο, αλλάζοντας την πορεία του για πάντα. Η Ισιδώρα, μετά τα 22, έζησε κυρίως στην Ευρώπη. Το 1903 έχτισε στο  Βύρωνα, στην Αθήνα, μια κατοικία όπου τώρα έχει μετατραπεί σε σχολή χορού με το όνομά της φυσικά, Ντάνκαν, Την κατοικία σχεδίασε ο αδερφός της Ραϋμόνδοος, ο οποίος βασίστηκε σε αρχαιοελληνικά πρότυπα.  

^{PRODANCE, Αφιέρωμα στην Ισιδώρα Ντάνκαν και Βικιπαίδεια}

Η λέξη του μήνα (28.3): ο "χορός" της Χριστίνας Βουμβουράκη

Η λέξη του μήνα

 ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΣΤΟ "ΒΙΕΤΝΑΜ"

Αφορμή η λέξη του μήνα για να απολαύσουμε μερικές εμβληματικές σκηνές του ελληνικού σινεμά που σχετίζονται με τον χορό:

Ξεκινάμε με το παγκόσμιας απήχησης συρτάκι του Ζορμπά, από την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Zorba the Greek» (ΑλέξηςΖορμπάς).

   

 -Teach me to dance. Will you? Dance? 

- Did you say dance? Come on, my boy 

Όπως εύστοχα αναφέρει ο Δημήτρης Ν. Μανιάτης στα ΝΕΑ ( http://www.tanea.gr/Οταν οι Κάννες χόρευαν χασάπικο/2014), μαζί με τον «Ζορμπά» η ταινία «Ποτέ την Κυριακή», του Ζυλ Ντασέν, θα αποτελέσει "τη λοκομοτίβα μιας εξωστρεφούς Ελλάδας" και θα χαρίσει μια βραδιά γλεντιού που άφησε εποχή στην ιστορία του Φεστιβάλ των Καννών.

 

Η βραδιά τα είχε όλα: Τον Ντασσέν να χορεύει χασάπικο πάνω σε τραπέζι, τον Γιώργο Φούντα να μαθαίνει ζεϊμπέκικο στη Χάγια Χαραρίτ, την Μπέτσι Μπλερ να ακολουθεί στο τσα-τσα τον Μάνο Χατζιδάκι, τον συγγραφέα Ζορζ Σιμενόν να φωνάζει «κούκλα, να ζήσεις» στη Μελίνα... Και πάνω απ' όλους η Μελίνα να παρασύρει τους πάντες στον ρυθμό της (μαζί με τη Δέσπω Διαμαντίδου).

Δεν θα μπορούσαμε να μην θυμηθούμε βέβαια, το θρυλικό "Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας", ορχηστρικό κομμάτι, που δημιουργήθηκε από τον Μάνο Λοΐζο, για τις ανάγκες της ταινίας «Ευδοκία», του Αλέξη Δαμιανού. 

 

"Ψηλά το κεφάλι, τα χέρια ανοιχτά.
Μόλις πήγαινα να σκύψω ή να κοιτάξω κάτω,
μου φώναζε ψηλά το κεφάλι,
κοίτα τα μάτια της Ευδοκίας
τίποτε άλλο...”.

(Σκηνοθετικές οδηγίες του Αλέξης Δαμιανού
στον Γιώργο Κουτούζη,
που ερμήνευσε το λοχία Μπάσκο,
για περισσότερες πληροφορίες:
(http://www.thetoc.gr/magazine / Η ιστορια του θρυλικου ζεϊμπεκικου της Ευδοκιας ) 

Κι απ' το ερωτικό -με μια υποψία μάχης- "Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας", στο ερωτικό, παραδοσιακό τραγούδι του Πόντου "Σαράντα μήλα κόκκινα", το οποίο χορεύει αγέρωχα στο νεκροταφείο, ανάμεσα στους πεθαμένους του συντρόφους, ο Μάνος Κατράκης στην ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»,  του Θόδωρου Αγγελόπουλου. 

Υλικό για τη συγκεκριμένη σκηνή πήρε ο Αγγελόπουλος από το ντοκιμαντέρ του, παραγωγής: ΥΕΝΕΔ‎,  «Χωριό ένα κάτοικος ένας» (http://www.mic.gr/cinema/Η άλλη θάλασσα και η άλλη όχθη.) που αφορά τη Νέα Σεβάστεια του Νομού Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με μαρτυρία του Κώστα Ρεσβάνη, το συγκεκριμένο ντοκιμαντερ  δεν υπάρχει πλέον διότι στην ίδια βιντεοκασέτα όπου είχε μεταγραφεί το φιλμ, έγινε εγγραφη ενός ποδοσφαιρικού αγώνα  Παναθηναϊκού-ΑΕΚ. 

Kαι φυσικά, δεν θα μπορούσε να μείνει εκτός η «Παραγγελιά» του Παύλου Τάσιου, όπου παρακολουθουμε την αληθινή ιστορία του Νίκου Κοεμτζή και βλέπουμε πώς ένα ζεϊμπέκικο στάθηκε αφορμή για ένα από τα μεγαλύτερα φονικά που έχουν γίνει σε νυχτερινά κέντρα στην Αθήνα. Το περιστατικό καταγράφει και το τραγούδι «Μακρύ ζεϊμπέκικο για το Νίκο», του Διονύση Σαββόπουλου

 

«Παραγγελιά ρεεε!»

(για περισσότερα στοιχεια: http://www.enet.gr/Η «Παραγγελία» που δικαιώθηκε )

Τέλος, bοnus -όλα τα λεφτά- χωρίς περιττά λόγια, για τους μερακληδες και μόνο, το «Βιετνάμ», της ταινίας «΄Ολα ειναι δρόμος», του Παντελή Βούλγαρη. 

Ο συρτός που έγινε παγκόσμια γνωστός απο το Μ Θεοδωράκη σαν Συρτάκι του Ζορμπά...Ουδείς όμως μπορεί να αρνηθεί τη πατρότητα του (έχει αναγνωριστεί κια δικαστικώς) στον μεγάλο καλλιτέχνη Γιώργη Κουτσουρέλη - See more at: http://www.ekriti.gr/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%85%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%AE-%CF%83%CF%85%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B6%CE%BF%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%AC#sthash.RlGnGcDH.dpuf

Ο συρτός που έγινε παγκόσμια γνωστός απο το Μ Θεοδωράκη σαν Συρτάκι του Ζορμπά...Ουδείς όμως μπορεί να αρνηθεί τη πατρότητα του (έχει αναγνωριστεί κια δικαστικώς) στον μεγάλο καλλιτέχνη Γιώργη Κουτσουρέλη - See more at: http://www.ekriti.gr/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%85%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%AE-%CF%83%CF%85%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B6%CE%BF%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%AC#sthash.RlGnGcDH.dpufY

Η λέξη του μήνα (28.2): ο "χορός" της Ελένης Παπαστεργιάδου

Η λέξη του μήνα

 

 

Tα πιο διάσημα "λαβωμένα" χέρια (φτερούγες), του κλασσικού χορού: "Ο θάνατος του κύκνου". Απολαύστε το.

 

 

 

 

  Καλό "χορευτικό" μήνα!

Η λέξη του μήνα (28.1): ο "χορός" της Χριστίνας Κελεσίδου

Η λέξη του μήνα

Με τη λέξη χορός μου έρχεται στο νου ''Ο χορός των Μουσών'' του Νικολάου   Γύζη, του μεγάλου Τήνιου ζωγράφου, που σε επιστολή του γράφει: ''Πόσο πτωχός είναι ο ζωγράφος απέναντι του ποιητού!  Αν ξαναγεννηθώ θα γίνω ποιητής και μουσικός''.

 

Η λέξη του μήνα (28): ο χορός

πηγή φωτο:http://proothisi.blogspot.gr

Η λέξη του μήνα της Βιολέττας Παπαδοπούλου: ο χορός

Ο χορός ήταν για μένα, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η υπέρτατη απελευθέρωση του σώματος και των συναισθημάτων, ο ρυθμός και η αρμονία του με συνέπαιρναν και με ταξίδευαν πέρα από τα όποια μου προβλήματα.

Από μικρή και ως σήμερα, και εύχομαι για πολλά χρόνια ακόμη, είτε είμαι χαρούμενη είτε λυπημένη, θα βάλω ένα σκοπό που μου αρέσει και θα αρχίσω να χορεύω μόνη μου, κι ας μην ξέρω βήματα -με οδηγεί μόνο ο ρυθμός.

Κι αμέσως νιώθω ότι πετάω, δεν έχω βάρος, δεν έχω έννοιες, παρά μόνο τον χτύπο της καρδιάς στο χτύπο των ντραμς ή του ταμπούρλου ή του τουμπερλεκιού ή της λύρας, κρητικής και ποντιακής, ή του σαντουριού ή των χεριών των χορευτών του φλαμέγκο, ή... ή... ή...

Αυτά τα ολίγα μου γεννά ο χορός.

"Η λέξη του μήνα": κάθε μήνα, ένα μέλος της Λέσχης, διαφορετικό κάθε φορά, προτείνει μια λέξη -έννοια ή αντικείμενο-, η οποία γίνεται η αφορμή για συνειρμούς και "φέρνει"  στην επιφάνεια ποιήματα, αποσπάσματα κειμένων, ζωγραφιές, φωτογραφίες, ταινίες, μουσικές και ό,τι άλλο σχετικό βάλει ο νους!