Χρήστος Βακαλόπουλος, Η Γραμμή του ορίζοντος
Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ, Αθήνα 1991
10-4-2013
Βιβλίο 31ο
Πρόταση της Χριστίνας Βουμβουράκη
Χριστίνα Βουμβουράκη
Αφήγημα ρευστό. Παχύρευστο. Λέξεις και σκέψεις κινούμενες αναμιγνύονται με ο, τι τις περιβάλλει, ολισθαίνουν αργά και λαμβάνουν κάθε φορά το σχήμα του χώρου που καταλαμβάνουν: του κουτιού της τηλεόρασης, του πλοίου-πόλη Κάμιρος, της βάρκας ή του καϊκιού, του λεωφορείου, του καφέ Αρίων και του καφενείου, της πλατείας, του μονοπατιού ή της προκυμαίας, της Σκάλας, της παραλίας Λάμπη, της Χώρας, του Διακόφτη.
Λέξεις, σιωπηλές λέξεις, που θα μείνουν μεταξύ μας, που δεν θα ειπωθούν, το πολύ πολύ να γίνουν εικόνες, κυματίζουν και επανέρχονται μελαγχολικά κάθε τόσο, άλλοτε βουβά κι άλλοτε ατίθασα. Επανέρχονται για να βυθίσουν τις αυταπάτες και ξεπλένουν ανελέητα την υποχρεωτική ευτυχία, τα διαφημιστικά της τηλεόρασης, τις εξηγήσεις των «ειδικών». Βγάζουν στον αφρό αναμνήσεις από ντροπαλούς έρωτες και χαμένους παραδείσους, παρασύροντας στο διάβα τους τα χρόνια που πέρασαν, που περνούν, που θα περάσουν.
