Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τόλης Νικηφόρου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

22 Απριλίου 2017

Συνάντηση με τον Τόλη Νικηφόρου

Την Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016 συναντήσαμε τον ποιητή και πεζογράφο Τόλης Νικηφόρου, μια από τις πιο ευγενικές και σημαντικές παρουσίες στο λογοτεχνικό χώρο. Μιλήσαμε μαζί του για το τριακοστό τρίτο βιβλίο του, τη συλλογή διηγημάτων "Αγνώστου Στρατιώτου", που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μανδραγόρας. Για τα δέκα επτά διηγήματά της συλλογής, που περιστρέφονται στα χρόνια του χθες, στη γειτονιά της Θεσσαλονίκης, της παιδικής του ηλικίας, με τις μνήμες, τα γεγονότα και τη μυθιστορηματική πλοκή να συμπλέκονται και να αλληλοσυμπληρώνονται, για να μας παρουσιάσουν, να μας προσφέρουν ό,τι απομένει από εκείνο που αγαπήσαμε και ξέρουμε ότι έχει οριστικά περάσει στο χθες, που όμως είναι πάντοτε (στο μυαλό μας) ωσεί παρών.

Μας τίμησε με την παρουσία του, καθώς και ο ποιητής Ανδρέας Καρακόκκινος, που συμμετείχε στις συζητήσεις μας, εκείνη τη βραδιά.

Τους ευχαριστούμε.

Οι φωτογραφίες είναι του Παντελή Τρακίδη.

Γ.Κ.

4 Ιανουαρίου 2017

100 Τόλης Νικηφόρου, "Αγνώστου Στρατιώτου"

Αγνώστου στρατιώτου

Τόλης Νικηφόρου

Μανδραγόρας, 2016,

112 σελ.

100ο βιβλίο

14/12/2016

πρόταση Γιώργου Καλιεντζίδη

Κατερίνα Τσίχλα

Συλλογή διηγημάτων με κοινό αφηγηματικό πλαίσιο την παιδική ηλικία του γράφοντα, την πατρίδα του καθενός. Θεσσαλονίκη. Αρχικές μνήμες στην οδό Ζεύξιδος, στα χρόνια της κατοχής, όπου η οικογένεια κατέφυγε μετά την αποκάλυψη ενός τεράστιου θησαυρού εντός του δικού της σπιτιού. Του μπάνιου. Οι θύμησες από τα παιχνίδια στους κοντινούς δρόμους υπερισχύουν αυτών της απειλής της ανθρώπινης ζωής. Κατόπιν, μετά την επιστροφή στο πατρικό, η ζωή μεταφέρεται στην αλάνα της πλατείας Δικαστηρίων για να συναντήσει τον πρώτο έρωτα, τις φιλίες και τις επικές περιπέτειες της εποχής. Ποδήλατα χωρίς φρένα, αυτοκίνητα που ξεκινούν από το χέρι του μικρού Τόλη και κανείς από εμάς δεν έμαθε πως και που κατέληξαν, άγρια παιχνίδια αγοριών με μελανιές και αίματα. Οι χωματόδρομοι αρένα και γήπεδο. Αναμνήσεις που αφήνουν να χαρτογραφηθεί η γεωγραφία της γειτονιάς και η σχέση με τον πατέρα. Τον τρυφερό, τον μακρινό, τον σκοτεινό, τον αφοσιωμένο, τον γενναιόδωρο, τον μελαγχολικό, τον παρόντα και στην απουσία του. Ο μεγάλος αδελφός αποτελεί το ίνδαλμα που πάνω του εστιάζεται ο θαυμασμός. Και η σχέση με την απούσα μητέρα, πληγωμένη, καλυμμένη, αποσιωπημένη μέχρι τις τελευταίες της στιγμές, που θριαμβευτικά πήρε τις πλήρεις διαστάσεις της. Η παιδική ηλικία μοιάζει να τελειώνει χρονικά αλλά και αναγκαστικά στο οικοτροφείο, όπου αρχίζουν να ορίζονται συνειδητά, τα θεμέλια των στόχων. Με μόνη ευχή την ελάχιστη βοήθεια της τύχης, υπόσχεται σ’ εαυτόν επιτυχία. Ο συγγραφέας μας ξεναγεί στις εικόνες που έχουν καταγράψει τα μάτια και η ψυχή του και τα μοιράζεται μαζί μας, όπως σε μια συντροφιά. Κέρασμα από καρδιάς οι λίγοι στίχοι στην αρχή κάθε διηγήματος.

Βιολέττα Παπαδοπούλου

Μου άρεσε ο ποιητικός τρόπος που μας περιγράφει τα βιώματά του, μου θύμισε τις γειτονιές που μεγάλωσα (το πατρικό μου είναι στην Μακεδονικής Αμύνης) και με έκανε να συγκινηθώ μέχρι δακρύων με την τρυφερότητα και το απαλό άγγιγμα της Παλιάς Πήλινης Σόμπας και το τεράστιο κενό που αφήνει η απουσία της μάνας ή ο αποχαιρετισμός στον πατέρα του Requiem για Έναν Σπάταλο Άνθρωπο.

14 Δεκεμβρίου 2016

100ό βιβλίο: τώρα διαβάζουμε Τόλη Νικηφόρου, "Αγνώστου Στρατιώτου"

Παρουσία του συγγραφέα

Τετάρτη,

14/12/2016 στις 7 μ.μ. στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

100ό βιβλίο / πρόταση Γιώργου Καλιεντζίδη

Το εκατοστό βιβλίο, τη συλλογή διηγημάτων Αγνώστου Στρατιώτου του Τόλη Νικηφόρου, διάβασαν τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης της ΕΡΤ3 και θα μιλήσουν σήμερα γι αυτό με τον συγγραφέα του. Στα πέντε χρόνια λειτουργίας της, συναντήθηκαν και μίλησαν με 16 συγγραφείς για βιβλία τους και με δύο μεταφραστές. Πραγματοποίησαν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους αλλά και σε οινοποιεία. Συγκέντρωσαν χρήματα και είδη τροφίμων για ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.

Τόλης Νικηφόρου