Διαβάζουμε και γνωρίζουμε την Κατερίνα Καριζώνη

Κατερίνα Καριζώνη

Πηγή φωτο: http://karizoni.blogspot.gr/

Την Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017, στις 7 μ.μ., στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (εντός ΔΕΘ), τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης της ΕΡΤ3

συναντούν την ποιήτρια και πεζογράφο Κατερίνα Καριζώνη,
και μιλούν για τα βιβλία της και το ταξίδι της γραφής. 

Στη Βιβλιονέτ διαβάζουμε: "H Kατερίνα Kαριζώνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου φοίτησε στη Γερμανική Σχολή. Σπούδασε οικονομικά και είναι διδάκτορας των Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ. Εργάστηκε επί δεκαπέντε χρόνια στην Εθνική Τράπεζα. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιητικά βιβλία, ιστορικά λευκώματα και βιβλία για παιδιά.

Μυθιστορήματα: "Ο άγγελός μου ήταν έκπτωτος" (1997), "Βαλς στην ομίχλη" (2001), "Τσάι με τον Καβάφη" (2004), "Mεγάλο Aλγέρι" (2006) και "Ο χάρτης των ονείρων" (2011). Διηγήματα: "Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες" (2009). Ποίηση: "Πρωτοβρόχια" (1969), "Διαστάσεις" (1972), "Πινόκιο" (1975), "Αναπάντεχο καλοκαίρι" (1978), "Τσάι και μυθολογία" (1985), "Πανσέληνος στην οδό Φράγκων" (1990), "Τα παγώνια της Μονής Βλατάδων" (1992), "Ο ράφτης Ραντοσλάβ από το 1470" (2001), "Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη" (ανθολογία, 2006), "Ρεσάλτο" (2009). Ιστορικά λευκώματα (συμμετοχή): "Θεσσαλονίκη και Εθνική Τράπεζα" (1989) και "Πειρατεία στη Μάνη και στη Μεσόγειο" (2010). Βιβλία για παιδιά: "Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων" (1989), "Ο Σαίξπηρ σε 7+2 παραμύθια" (1990), "Η δίκη των παραμυθιών" (1992), "Το ταξίδι του αυτοκράτορα με το χαμένο πρόσωπο" (1993), "Παραμύθια από τις όπερες" (1997), "Το ταξίδι των παραμυθιών" (1998), "Μια φορά κι έναν καιρό σ' ένα ξέφωτο του δάσους" (2005), "Ο μαγικός αυλός" (2005).

Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά δημοσιεύοντας κριτικά σημειώματα, δοκίμια και λογοτεχνικά κείμενα. Το 1991 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο της "Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων". Το 2009 απέσπασε το βραβείο του περιοδικού "Αυλαία" για το σύνολο του έργου της. Κείμενα και ποιήματά της μεταφράστηκαν στις βαλκανικές γλώσσες, στα γερμανικά, τα αγγλικά και τα πολωνικά. Ποιήματά της μελοποιήθηκαν από τον Μιχάλη Γρηγορίου και ερμηνεύτηκαν από τη Σαββίνα Γιαννάτου. Είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης".

Πρόγραμμα Λέσχης Ανάγνωσης ΕΡΤ-3

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017

ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΚΑΙ ΠΕΖΟΓΡΑΦΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ 

ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017

ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΤΕΦΑΝΙΑΣ ΒΕΛΔΕΜΙΡΗ

ΚΛΕΜΑΝ ΡΟΣΕ, "ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΤΟΥ", ΕΚΔ. ΑΡΜΟΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018

ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ

2018

ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑΣ ΔΙΑΒΑΤΗ

ΝΟΥΤΣΙΟ ΟΡΝΤΙΝΕ, "Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΧΡΗΣΤΟΥ",  ΕΚΔ. ΑΓΡΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018

ΠΡΟΤΑΣΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΟΥΜΒΟΥΡΑΚΗ

ΑΔΟΛΦΟ ΜΠΙόΥ ΚΑΣάΡΕΣ, "Η ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΜΟΡΕΛ" ΕΚΔ. ΠΑΤΑΚΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΡΙΑΣ ΝΤΟΝΤΖΗ

ΚΑΖΟύΟ ΙΣΙΓΚΟύΡΟ, "ΤΑ ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ ΜΙΑΣ ΜΕΡΑΣ" ΕΚΔ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

Τώρα διαβάζουμε (118 βιβλίο): Oscar Wilde, «De Profundis»

 πρόταση Ντίνας Παπαδοπούλου

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017, στις 7:00 μ.μ.

στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

De profundis

Όσκαρ Γουάιλντ

μετάφραση: Άρη Αλεξάνδρου

Εκδόσεις Γκοβόστη

Τώρα διαβάζουμε (117 βιβλίο): Μαρία Στεφανοπούλου, «Άθος ο δασονόμος»

 πρόταση Κωνσταντίνας Χονδρογιάννη

Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2017, στις 7:00 μ.μ.

στο Καφέ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

Μαρία Στεφανοπούλου, Άθος ο δασονόμος

Το Ροδακιό, 2015
284 σελ.
Βραβείο Ιδρύματος Πέτρου Χάρη Ακαδημίας Αθηνών [2015]

Η Μαρία Στεφανοπούλου γεννήθηκε το 1958 στην Αθήνα, όπου έζησε μέχρι το 1976. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης και θέατρο στη Στοκχόλμη και στο Παρίσι, όπου συνέχισε να ζει και να εργάζεται έως το 1997. Έχει εκδώσει τα βιβλία: "Τάκης Σινόπουλος: η ποίηση και η ουσιαστική μοναξιά", Πορεία, 1992, "Αποστροφή", 'Αγρωστις, 1992, "Το θέατρο των πηγών και η νοσταλγία της καταγωγής", Πορεία, 1994, "Το ταξίδι των ψυχών", Αρμός, 1999, "Η σιωπή που κατοικεί στα σπίτια", Αρμός, 1999, "Ο βράχος στο σύννεφο", Εστία, 2006, "Οι ονειροπαρμένοι" (θεατρικό), Σμίλη, 2007. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

115 Γουίλιαμ Γκόλντιγκ, «Ο άρχοντας των Μυγών». William Golding ‘’Lord of the Flies’’,1954

115 Βιβλίο

4/10/2017

Πρόταση Χριστίνας Κελεσίδου

Χριστίνα Κελεσίδου

Ένα αεροπλάνο πέφτει σε ένα κοραλλιογενές νησί του Ειρηνικού, οι επιζώντες, μικρά αγόρια από 6-12 χρονών βρίσκονται απομονωμένοι σε ένα ιδανικό περιβάλλον. Στη αρχή το αντιμετωπίζουν με ενθουσιασμό και όλα πάνε καλά. Η ύπαρξή τους όμως απειλείται όχι από εξωτερικούς κινδύνους αλλά από την ίδια τους τη φύση και επιθυμίες. Ο συγγραφέας τα παρουσιάζει όλα αυτά με ένα αλληγορικό τρόπο, ξεκινώντας από το τίτλο όπου ‘’Ο Άρχοντας των Μυγών ‘’ είναι ο Βελζεβούλ δηλαδή ο διάβολος. Ο άνθρωπος, δηλαδή τα μικρά αγόρια, από την αθωότητα προσπαθεί για την επιβίωση του (άναμμα φωτιάς, κυνήγι για τροφή), περνάει στον φόβο, στον θυμό και στο τέλος στον θάνατο. Ο W.Golding με μία ευκολοδιάβαστη γραφή γραμμένη με κινηματογραφικό τρόπο (εξ ου και η ομότιτλη ταινία του Πήτερ Μπρούκ, μας δίνει μια πολύ καλή εικόνα της πραγματικής ζωής και της πάλης με την καθημερινότητα μέσα από τις εμπειρίες των μικρών αυτών αγοριών στην άγρια φύση του νησιού.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο του βιβλίου είναι ότι δεν αναφέρονται λεπτομέρειες για την πτώση του αεροπλάνου, αλλά ούτε για τις συνθήκες ζωής των αγοριών πριν από το νησί. Δεν αναφέρονται οι γονείς τους, είτε σαν πληροφορία στους αναγνώστες ή σαν αναμνήσεις στις συζητήσεις ή στις σκέψεις των παιδιών. Ο συγγραφέας με αυτόν τον τρόπο μας κρατάει «εγκλωβισμένους» στο νησί μαζί με τα αγόρια. Με αυτόν τον τρόπο ζούμε και εμείς μέρα με τη μέρα τον αγώνα τους, χωρίς να μας δίνει χρόνο και δεδομένα για αναπολήσεις και θύμησες της πρότερης ζωής.

Η μαχητικότητα και η διεκδίκηση στο απομονωμένο νησί, γίνονται μάχη για την επιβίωση, γίνονται προπομποί της ωριμότητας και της αντιμετώπισης της πραγματικότητας χωρίς καμία βοήθεια από ενήλικες. Η συστολή και η εσωστρέφεια οδηγούν στη θυματοποίηση και στην εγκατάλειψη από τους άλλους.

Ένα σημαντικό θέμα είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχουν καθόλου κορίτσια και ούτε αναφέρονται. Πιθανότατα το μέγεθος του βιβλίου να ήταν διπλάσιο, καθώς η είσοδος του γυναικείου στοιχείου θα πυροδοτούσε πλείστες καταστάσεις, συναισθήματα και εμπειρίες στη μικρή κοινότητα. Ενδεχομένως ένα ή πολλά κορίτσια να προκαλούσαν αντιζηλίες μεταξύ των αγοριών, να είχανε και αυτά ηγεμονικές τάσεις στις ομάδες των παιδιών, ίσως να έκανε την εμφάνισή της η λίμπιντο και το σεξουαλικό στοιχείο και φυσικά κάποια αγόρια μικρής ηλικίας θα αναζητούσαν τη χαμένη μητέρα τους.

Μπορεί το συγκεκριμένο βιβλίο να παρουσιάζει μια φανταστική ιστορία ακραίων καταστάσεων, δεν παύει όμως να είναι πάντα επίκαιρο, καθώς η ανθρωπότητα πάντα θα βιώνει δύσκολες συνθήκες εξαιτίας πολέμων και άλλων πολιτικών καταστάσεων σε πολλά μέρη του πλανήτη. Ο τελικός αποδέκτης των εμπειριών αυτών είναι συνήθως τα παιδιά που μεγαλώνουν με το φορτίο των σκληρών βιωμάτων και εμπειριών που τα έχουν μέσα τους όλη τους τη ζωή, όπως και η μικρή παρέα στο νησί.

Ελένη Παπαστεργιάδου

Το βιβλίο μου θύμισε με έναν τρόπο τον Χάξλεϊ με τον "κόσμο" του. Επειδή οι ήρωες είναι παιδιά με σόκαρε περισσότερο -μπορεί και αυτό να ήθελε. Τίποτα πιο τρομακτικό από τα αρχέγονα ένστικά μας που ολοένα πλησιάζουμε.

Βιολέττα Παπαδοπούλου

Διαχρονικό μυθιστόρημα, που δείχνει όλη την αγριάδα που κρύβει ο άνθρωπος, όταν ξαναγυρίζει στα πρωτόγονα ένστικτά του και απομακρύνεται από τις αξίες του πολιτισμού του, φτάνοντας να τις εκμηδενίζει εντελώς.

Παράνοια, σκληρότητα, φιλοτομαρισμός, αρχομανία, επιθυμία για αφανισμό του άλλου, κανιβαλισμός, εγωισμός, μισαλλοδοξία, όλα τα μαύρα σκοτάδια της ψυχής μας εκτεθειμένα να κατοικούν στις ζωές παιδιών που ναυάγησαν σε ένα απομονωμένο νησί.

Οι μόνες λογικές φωνές, του Ραλφ, του Πίγκυ, του Σάιμον ή των 2 δίδυμων αδελφών, για τήρηση κάποιων κανόνων, που θα κάνουν τη ζωή τους στο νησί ευκολότερη και θα κρατήσουν την πιθανότητα της σωτηρίας τους ζωντανή, πνίγονται μέσα στον ορυμαγδό των φωνών του όχλου, που άγεται και φέρεται από αγροίκους τύπους της ομάδας των κυνηγών (ο Τζακ ή ο Ρόμπερτς), με χαρακτήρες ζωώδεις και επιθετικούς.

Η τελική εξόντωση όλων των ειρηνόφιλων και λογικών παιδιών και η σωτηρία μόνο του αρχηγού τους, στο τέλος, μας δίνει κάποια νότα αισιοδοξίας, μην αφήνοντάς μας όμως, να ξεχάσουμε την ευκολία της μεταμόρφωσης του ανθρώπου, την ευκολία της απραγίας και ανευθυνότητας μέσα από την ανωνυμία του πλήθους-αγέλης και την καταστροφή, μέσα από όλα αυτά, της αθωότητας και της γνώσης να ζει αλληλέγγυα και ειρηνικά, δίνοντας χώρο σε διαφορετικούς από εμάς ανθρώπους, πολιτισμούς, νοοτροπίες, να συνυπάρξουν αρμονικά.

 

Η λέξη (40.3) του Παύλου Νεράντζη (Οκτώβριος 2017): η άγνοια

Η λέξη του μήνα

  

 Πηγή φωτο: http://www.enet.gr

Η άγνοια και η εξυπηρέτηση (πολιτικών) σκοπιμοτήτων δημιουργούν κάθε φορά ένα εκρηκτικό τοπίο, που ακυρώνει την ορθολογική σκέψη και τη σύγκλιση απόψεων.

Η λέξη (40.2) της Χριστίνας Βουμβουράκη (Οκτώβριος 2017): η άγνοια

Η λέξη του μήνα

Δεν ξέρω τι μορφή θα μπορούσε να πάρει η άγνοια.
Τα λιγοστά δευτερόλεπτα της απόστασης από την άγνοια στη γνώση, όμως, είναι κάπως έτσι:

"Λευκοί!" ή αλλίως "Siliminsi!" στη γλώσσα Dagbani των Dagbamba, που ζουν στη Βόρεια Γκάνα. ( Ιούλιος 2017)